Review: Paranoiacs - Bananas

More songs about girls & girls. Alleen jammer dat ze allemaal nogal op elkaar lijken. Monotonie is de luis in de pels van The Paranoiacs: ze kennen maar één truukje, en hoe goed ze dat ook beheersen, een kritisch publiek zal in de toekomst een iétsje meer eisen.

Gelukkig begint de toekomst morgen, en vandaag is 'Bananas' een elpee om beleefd tegen te blijven. Het eerste kwartier is zelfs ronduit verbluffend. Na het op single verschenen 'I've Been Waitin'' (nog steeds wow in de walkman) stormt 'Being with You' naar Ramones-niveau en krijgt de argeloze toehoorder ook nog het grootse 'I Wanna Be Loved' voorgeschoteld - beejte Smithereens, beetje Kids en zowat het beste wat de gebroeders Stevens ooit hebben geschreven (voor beginnelingen: de gebroeders Stevens zijn, behalve een vrij succesvol bouwbedrijf uit Moerbeke, de creatieve kern van The Paranoiacs; Hans zingt, Raf speelt orgel en vertelt momenteel aan elke Vlaamse toog hoe fantastisch: 'Bananas' wel is).

Helaas: halfkoers stoot men op enkele inzinkingen. 'Wendy James (Television Tramp)' is een veelbelovende titel maar de song werd met de vingers in de neusgaten geschreven en hetzelfde geldt voor 'When Times Get Rough' en 'You'll Never Be My Girl': de riffs en stemmen zijn aardig, de productie van Thé Lau vlekkeloos, maar iemand (Lau, bijvoorbeeld) moet dit groepje maar 's vertellen dat er ándere songstructuren bestaan dan diegene die al voor 'Iv'e Been Waitin'' dienst deed. De cover 'I Think I Love You' (van, haha, The Partridge Family) biedt wat dat betreft het nodige studiemateriaal: klassieke pop, maar nét iets anders opgebouwd dan de standaard Paranoiacs-songs.

Moet er nog gemor zijn? Gelukkig niet, want in kleine doses toegediend is 'Bananas' het perfecte medicijn tegen Moderne Verveling. The Paranoiacs verstaan de kunst van het gedisciplineerd wallebakken, laten melodie op energie rijmen en het resultaat is de weldadige spierkriebel die elk gezond mens met rock-'n-roll associeert. 'Bananas' is bovendien een schoolvoorbeeld van wat men in kringen van Schubert- en Mozart-kenners 'een verzorgde uitgave' noemt: beeldige verpakking (van het duo Jan Bosschaert/Nej De Donker), foto die niet al te 'Belgisch' aandoet, hoesnota's zonder spelfouten.

Ik zou ze kopen.

(fv)

Verleden: Ergens op weg tussen Bornem en Dendermonde ontstaat het idee voor The Paranoiacs. De gebroeders Stevens, liefhebbers van sixtiestrash en obscure Australische gitaarrock, worstelen zich door verschillende groepsbezettingen (met o.m. King Koen) en leggen eind '87 hun eerste Ei: 'We're the Teenage Lovers', een mini-elpee die in eigen beheer verschijnt en met 'What Would You Say' en een wilde cover van 'Unchain My Heart' het beste belooft voor de toekomst. 'Sometimes Teenage Is Spelt T.N.T.' ('88) maakt die beloften waar. Eén grondige personeelswisseling en een dik jaar later verschijnt 'Bananas', de eerste voldragen elpee.

Uit 'België Barst van de groepjes' - Humo 2568 van 23 november 1989

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234