Review: Paul Kalkbrenner op Rock Werchter 2016

In de wereld van de elektronische muziek is het gebruiken van de naam die ouders je hebben gegeven geen gotspe, maar toch op z’n minst opmerkelijk.

Met een krankzinnige lach op zijn gezicht alsof hij niet kan geloven dat hij bestaat rent Kalkbrenner in het speelshirt van 'Die Manschaft' het podium op: of hij heeft net twee gram cocaïne naar binnengewerkt of Duitsland heeft zojuist gewonnen van Italië. Waarschijnlijk allebei. Hij slaat zijn ogen ten hemel en begint te prevelen. Zijn enthousiasme is aanstekelijk.

Het eerste uur worden we opgewarmd met de commerciële hitjes: stampende bassen met soulvolle vocalen er overheen. Peanuts. Het tweede uur duikt Kalkbrenner de diepte in: geen vocalen meer, maar rauwe Berlijnse techno en hypnotiserende beelden die ons mee een zwart gat in sleuren. Op naar de vijfde dimensie! U weet wel: die kast waar Matthew McConaughey in zit op het einde van 'Interstellar'. Naast een Pioneer dj-set maakt Kalkbrenner gebruik van synthesizers en drummachines waardoor hij verschillende elementen van zijn nummers kan afpellen tot er een geraamte overblijft: een geluid wat klinkt als een menselijke hartklopping. Met een gezicht wat doet vermoeden dat hij wellicht door iemand oraal bevredigd wordt, draait Kalkbrenner driftig aan de knoppen. De warme bastonen doen de oogjes sluiten, de handjes omhoog gaan en laat een brede grijns op menig gezicht verschijnen. Maar dat kan ook aan de MDMA liggen die ongetwijfeld door veel lichamen in KluB C giert. Voor die mensen is Kalkbrenner's muziek de soundtrack voor de seksscène waarin ze zojuist verzeilt in zijn geraakt: na drie seconden oogcontact te hebben gehad met een knarsetandend meisje wiens pupillen het formaat van euro’s hebben aangenomen wordt het spelletje: 'Hoe-ver-kan-mijn-tong-in-uw-mond-geraken?’ gespeeld. En dat terwijl de tong in kwestie waarschijnlijk al drie dagen niet is gepoetst. Jakkes!

Sinds het EDM-virus met behulp van Steve Aoki en David Guetta over de wereld is verspreid als een seksueel overdraagbare aandoening, is de deur naar de mainstream ook voor techno geopend. Kalkbrenner zag een kans om op de rug van het grote platenlabel 'Sony' door de deuropening naar binnen te worden gedragen. Fun fact: Kalkbrenner speelde in de cultfilm 'Berlin Calling'. Hij vertolkte de rol van de hoofdpersoon Ickarus en werkte ook aan de soundtrack voor de film. Tijdens zijn set moet ik denken aan de Griekse mythe: vliegt Kalkbrenner niet te dicht bij de zon door de deal met 'Sony'? Straks moet hij nog noodgedwongen samenwerken met Flo-rida, DJ Khaled of Pitbull. Het voordeel: bij het zoeken naar samples ongegeneerd gebruik mogen maken van het enorme muziekarchief van de platenmaatschappij.


En dit vond ù van Paul Kaalbrenner op Rock Werchter 2016:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234