Review: Pauline & Paulette

Films over mentaal of fysiek gehandicapte mensen: het is een riskante onderneming. Meestal draait dit soort cinema immers uit op een overnadrukkelijke tour de force van de hoofdacteur (denk aan Billy Bob Thornton in 'Sling Blade' of Daniel Day-Lewis ...

Erik Stockman

Films over mentaal of fysiek gehandicapte mensen: het is een riskante onderneming. Meestal draait dit soort cinema immers uit op een overnadrukkelijke tour de force van de hoofdacteur (denk aan Billy Bob Thornton in 'Sling Blade' of Daniel Day-Lewis in 'My Left Foot'). Niet zo in 'Pauline & Paulette': Dora van der Groen staat heerlijk speels te acteren. Maar meer goed nieuws valt er over deze film echt niet te melden: Van der Groen zit in een akelig moraliserende, betuttelende en kinderlijk simpele film die visueel en inhoudelijk bijzonder weinig voorstelt. Het langspeelfilmdebuut van Lieven Debrauwer is qua dramatische opbouw, mise-en-scène en camerawerk even infantiel als het hoofdpersonage. Een goed voorbeeld is de scène waarin de door bloemen geobsedeerde Pauline naar het bloementapijt op de Grote Markt in Brussel staat te turen: wat overduidelijk een ontroerend hoogtepunt had moeten zijn, is zo klunzig in beeld gezet dat je de indruk hebt dat je naar een snel in mekaar gebokste amateurfilm zit te kijken. En dan die beelden van van der Groen die op het ritme van de Bloemenwals van Tchaikovsky met haar gieter staat te zwieren! Tsjonge, dit niveau zagen we het laatst omstreeks 1983 op het regionale filmclubfestival in Sint-Truiden. Ronduit revoltant zijn dan weer de karikaturale afschildering van de nevenpersonages (Debrauwer lijkt het vooral te hebben gemunt op kunstliefhebbers en intellectuelen) en het prekerige ondertoontje: de regisseur wil ons met 'Pauline & Paulette' blijkbaar in de strot rammen dat de mensheid veel te cynisch is geworden en dat we maar beter allemaal weer een beetje kinds kunnen worden. We hebben het genoteerd, Lieven.

Toegegeven, die overnadrukkelijke simpelheid is meteen ook de grote kracht van deze film: Debrauwers kindse manier van filmen geeft het verhaal een aangenaam soort lichtheid. In al zijn volgehouden infantiliteit is 'Pauline & Paulette' zelfs ronduit geniaal te noemen. 'Pauline & Paulette' raakt precies dezelfde soft spot die Jako Van Dormael al zo meesterlijk bespeelde met 'Le Huitième Jour'; het is een film die buitengewoon trefzeker de makkelijkste weg naar uw hart kiest. Geen wonder dus dat de film in Cannes aan zoveel landen is verkocht: de internationale distributeurs roken overduidelijk een publiekstrekker. Maar subtiele of klasrijke cinema kan je dit echt niet noemen: 'Pauline & Paulette' is een film voor mensen die 'De Vier Seizoenen' van Vivaldi verkiezen boven Mozart; Lotti boven Caruso; die liever 'La Stanza Del Figlio' zien dan 'Yi Yi'; die liever warme wijn met suiker drinken dan Bourgogne. Het zal storm lopen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234