null Beeld

Review: Peter Wolf - Sleepless

Geen enkele illusie meer koesteren heeft soms ook zo zijn voordelen. Neem nu het geval Peter Wolf: op het hoogtepunt van de J. Geils Band scoorde de man hits, geld en vrouwen (Wolf was lang geleden meneer Faye Dunaway), maar met de solocarrière die ...

Geen enkele illusie meer koesteren heeft soms ook zo zijn voordelen. Neem nu het geval Peter Wolf: op het hoogtepunt van de J. Geils Band scoorde de man hits, geld en vrouwen (Wolf was lang geleden meneer Faye Dunaway), maar met de solocarrière die hij nadien opstartte ging het al snel richting Nergenshuizen.

Meer nog: na de vier jaar stilte die op zijn vorige cd 'Fool's Parade' volgde, hadden wij eerlijk gezegd zelfs geen cent meer durven verwedden op 's mans muzikale toekomst, en wij zijn nochtans believers van het type dat zich twee maanden geleden nog Lernout & Hauspie-aandelen liet aanpraten. Maar zie: Wolf heeft toch een nieuwe platenfirma gevonden (zijn vijfde op zes cd's, ook al veelzeggend), en die heeft hem gewoon met een stel vrienden de plaat laten maken die al jarenlang in hem zat. Gelukkig voor ons bleek dat niet de nieuwe Céline Dion te zijn, maar gewoon 'Sleepless' van Peter Wolf zelf, en die is prima van voor tot achter.

Neem nu 'Nothing But the Wheel', een song waarover Wolf in zijn - overigens uitstekende - hoesteksten schrijft dat het een track op 'Exile on Main Street' geweest had kunnen zijn. Dat is een misschien iets te optimistisch ('Exile on Main Street' is de beste Stones uit de geschiedenis, vrienden), maar het is wél een flard uitstekende, zeer Stonesiaanse countryrock, waarin de u misschien niet geheel onbekende Mick Jagger komt meezingen. Keith en Wolfs oude J. Geils Band-buddy Magic Dick mogen dan weer loos gaan in 'Too Close Together', een oude Sonny Boy Williamson-song.

De hele gastenlijst op deze cd leest trouwens als een mini-encyclopedie van het beste uit de Amerikaanse popgeschiedenis, en zo klinkt het ook allemaal: nu eens hoor je Stax-soul, de Uptown Horns, een echo van Dylan, een Isaac Hayes/Booker T. Jones-song ('Never Like This before') of de zalige basstem van een ouwe knakker die nog bij Duke Ellington gezongen heeft (Milt Grayson in 'Oh, Marianne'), en in de volgende song staat alweer de fantastische country-keikop Steve Earle ('Some Things You Don't Want to Know') mee te zingen.

Minpunten? Jazeker: 'Sleepless' is niet het soort cd waarmee een mens scoort bij het volkje dat in onze lokale, cultureel geheel verantwoorde loungebar rondhangt. Maar verder hadden wij geen klachten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234