null Beeld

Review: Pinback op Cactus festival 2013

Twijfelt u ook soms tussen anorectische melancholie en tragedieloze, uit het gitaarhonk meegegapte jongenslol? Pinback is uw oplossing!

Jeroen Maris

In 1999 was Frank Deboosere technisch werkloos: eeuwig herfst. Dat was de schuld van Pinback, een groepje uit San Diego dat mijn puberteit officieus voor geopend verklaarde - iets te lang naar m'n zin later zou m'n zaadleider dat officieel doen. 'This Is A Pinback CD' waaide toen door m'n cd-spelertje, een DIY-wandeling door wouden van melancholie en kietelig ritselend joie de vivre. Duystermuziek, net voor ik die term zou ontdekken. Goede tijden, vind ik nu.

'Jongens die ver na hun dertigste nog altijd een rukkamertje in het ouderlijk huis bewonen'

Toen Pinback vrijdag op Cactus 'Loro' inzette, het wuivende vlaggenschip van die plaat, zat ik daar weer: kniezend onder 't krakende dak van m'n jongensslaapkamer, innig glimmend omdat zoveel kleine schoonheid me wilde komen bezoeken.

Fijn, want ik had Pinback nog nooit live gezien. En het duo-aangevuld-met-drummer verráste me: 't bleken allerminst gecultiveerde indie-zonderlingen. Wel integendeel: Armistead Burwell Smith IV en Rob Crow ogen als jongens die ver na hun dertigste nog altijd leiding geven bij de KLJ, een rukkamertje in het ouderlijk huis bewonen, en de zaterdagavonden tot zondagochtenden lengen in het jeugdhuis. Jongens, kortom, waarvan ik de drankadem-van-gisteren intens liefheb.

Concreet leidde dat tot een bloemig bezoek aan de héle back catalogue - want na 'This Is A Pinback CD' kwamen nog vier knappe langspelers, en een zootje aan EP's en on the side-uitgaven. Het van pijn verrekkend 'Diminished' kwam aan als de nope van een discotheek-buitenwipper, 'Sender' werd vooruitgeduwd door een ravissante potigheid, en van een nummer als 'Good To Sea' word ik, welja, gelukkig - mág het even?

In het altijd zelfredzame 'Fortress' kregen we op het podium een Europese voorronde gymnastisch spartelen voor pocoloco's signed Rob Crow - die de hele set trouwens een aandoenlijk lollige Urbanus-met-Jamesonbuikje was.

Ach, Pinback: was het wat ik ervan verwachtte, op basis van een plaatje dat ik doodknuffelde toen ik al van iets maar vooral van niets wist? Tuurlijk niet: 't was veel funnier. Pinback op Cactus 2013: in pijnloze weemoed geprikt plezier - en dat is een luxegoed in tijden van elk stel kloten tot parmezaan raspend sérieux.


Het moment

'Penelope', natuurlijk: hier in een hydraulisch opgekrikte testosteronversie, maar op plaat het liedje waarmee ik ooit mijn eerste boreling dagelijks te slapen zal sussen als-ie zijn of haar onvrede met modern times aan het uitkelen is in de wieg.


Het publiek

Keek er duidelijk niet zo naar uit als ik. Maar: amuseerde zich.


Quote

'That was fun.' Ook Pinback had genoten van 'Penelope'.


Tweet

Maar dus wel Pinback rateren, juf Van Huffel?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234