null Beeld

Review: Preston School of Industry - Monsoon


'Monsoon', de tweede plaat van ex-Pavement-gitarist Spiral Stairs ofte Scott Kannberg, trekt op geen kloten. Dat was, samengevat en van de meeste schuttingtaal ontdaan, de mening van twee misnoegde Pavement-fans die wij vrijdagnacht tegen het gemar...

Nicolas Quaghebeur


'Monsoon', de tweede plaat van ex-Pavement-gitarist Spiral Stairs ofte Scott Kannberg, trekt op geen kloten. Dat was, samengevat en van de meeste schuttingtaal ontdaan, de mening van twee misnoegde Pavement-fans die wij vrijdagnacht tegen het gemarineerde lijf liepen. Ze braken en passant ook het hele solowerk van Stephen Malkmus tot de bodem toe af, en we voelen met hen mee, maar verder hadden ze ongelijk: 'Monsoon' is een fijne plaat. Oké, als zanger stelt Kannberg niet veel voor, maar zijn songs - simpele, zacht wiegende rockdeunen met een licht melancholische country-inslag - mogen er zijn, en zijn gitaarspel is uitmuntend als altijd. Voor vergelijkingen komen we onvermijdelijk uit bij zijn vroegere groep, maar ook bijvoorbeeld bij The Sleepy Jackson (maar dan zonder franjes), bij het getokkel van de vroege R.E.M., en een enkele keer bij The Lemonheads.

Opener 'The Furnace Sun' zet de toon: beschaafd swingende college-rock waardoor, veelal nauwelijks merkbaar, een slidegitaar geweven wordt, terwijl de zanger over afscheid en verlies vertelt. Nog meer slide, dit keer van de hand van Scott McCaughey (R.E.M., The Minus 5) in het met een bedrieglijk opgewekt refrein gezegende 'Caught in the Rain'. In het nonchalante 'Get Your Crayons out!' wordt Kannberg begeleid door Wilco, en het resultaat is een mini-western, compleet met prikkeldraad en hoefgetrappel. Ook een vermelding waard: 'Walk of a Gurl', met een repetitieve gitaar die naar het einde toe haar eigen weg gaat, een harmonium en een melodie die staat als een huis; het langoureuze 'Tone It Down', opnieuw met Scott McCaughey; en 'Line It Up', iets steviger en très Pavement. Conclusie: 'Monsoon' kan inderdaad niet tippen aan de heilige drievuldigheid 'Slanted & Enchanted', 'Crooked Rain, Crooked Rain' en 'Wowee Zowee' van de groep die we hier al een keer te veel genoemd hebben, maar is wel een stuk beter dan hun zoutloze afscheidsplaat 'Terror Twilight' en zéker even goed als de soloplaten van zijn vroegere frontman.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234