Review: Prince (Sportpaleis)

‘Welcome to the best night of your life,’ waren de eerste woorden die Prince tot ons sprak. Overmoedig? Arrogant? Pretentieus?

Het concert kwam traag op gang, letterlijk, met een vertraagde versie van ‘Let’s go crazy’, frappant en beklijvend, maar, laat ons eerlijk zijn, minder verpletterend dan het origineel.

Prince liet iets te veel door het publiek zingen (de helft van ‘Take me with you’, een derde van ‘Raspberry Beret’...) Maar zelfs de grootste Prince-hater kan niet ontkennen dat het pocherige ‘We’ve got too many hits!’ volkomen terecht is. De jukebox bleef klassiekers spuien: ‘U got the look’, ‘Kiss’, ‘When Doves Cry’, ‘Nasty Girl’, ‘Sign o’ the Times’, ‘Hot Thing’, ‘1999’, ‘Little Red Corvette’, ‘Nothing Compares 2 U’, ‘Alphabet Street’, en voor de fans uit de eighties serveerde hij ‘Controversy’.

‘Light this place up!,’ riep Prince, en twaalfduizend schakelden de zaklamp functie van hun smartphone aan.

Prince is zo’n sublieme professional dat hij een paar defecten moeiteloos verborg. Toen hij riep ‘You need a drum! You need a bass!’, was dat omdat er iets misliep met de klank, en hij tijd wou winnen. Tijdens de set siste hij regelmatig tussen z’n tanden richtlijnen naar de mixing desk: ‘Bass up...keyboards up...’

‘Oh, still a couple of people not satisfied, huh?,’grapte Prince halfweg het concert. Geen nood, dan slaan we ze murw met nog een reeks knockouts. Na dertig seconden ‘Pop Life’ zei Prince ‘I don’t wanna play this’ en schakelde hij over op ‘I Would Die 4 U’. ‘Purple Rain’ bevatte dit keer geen verwijzing naar de Bijbel.

Het leek een iets te kort concert te worden, maar een dozijn - letterlijk - bissen wisten die indruk uit. ‘How Come You Don’t Dall Me Anymore’ was briljant – een Zanger in topvorm, krijsend, brullend, smekend, dreigend, steunend, moeiteloos overschakelend van ruig gegrom op kristalheldere falsetto, alles in perfect pitch. Er is simpelweg geen andere entertainer die dat kan.

‘The Beautiful Ones’ was subliem. ‘Diamonds and Pearls’ een tussendoortje. ‘Guitar’ mondde uit in een metal jam. ‘Plectrum Electrum’ is geen goeie song. Maar een sober, ingetogen ‘Sometimes It Snows In April’ maakte veel goed, net als het passionele ‘The Love We Make’ en een stomend ‘Always In My Hair’. Er waren mensen die zich toen naar de uitgang repten om de files te mijden. Die hebben ‘Forever In My Life’ gemist, én de feestelijke uitsmijter ‘Play That Funky Music’.

Maar drie dingen maakten het verschil tussen een goed en een groots concert. Ten eerste speelde hij te veel rock. Hoe bizar, pervers en ongepast dat de ultieme funkgod wil rocken. Willen we dat U2 zich aan funk waagt? De rockjams waren nooit minder dan competent, maar ik zit niet te wachten op iets dat klinkt als een mix van Jimi Hendrix en AC/DC als ik weet dat meneer ook nog veertig funkklassiekers in huis heeft. Twee: de klank had beter gekund – de mix stond iets te luid, en iets te dof. En drie: met alle respect, de dames van 3rdEyeGirl zijn niet zijn beste begeleidinggroep.

‘The best night of your life’? Nee. Prince was vanavond moeiteloos beter dan alle anderen, maar niet zo goed als zichzelf op z’n beste momenten.

Voor en na het concert gonsde Twitter van de geruchten. Maar wie denkt dat, als je de tweets van Prince’s muzikanten volgt, je een Groot Geheim op het spoor zult komen: dream on. Twitter is een marketingtool, meer niet. Vanochtend twitterde 3rdEyeGirl ‘Prince in Paris!’ Maar muzikanten zijn niet achterlijk en worden strikt gebrieft: als Prince privé in Parijs wil zijn, en vanuit Amsterdam direct naar Parijs rijdt en pas daarna terug naar Antwerpen, dan wordt pas getweet dat hij in Parijs is op het moment dat hij er al terug uit vertrekt. Volgt u nog? Anders staat er voor het hotel waar hij verblijft duizend man.

Nog even een bericht voor de nitwits van de VIP packages en business lounges die denken dat ze het zich kunnen permitteren om nonchalant te laat te komen, drankje in de hand, halfdronken in het donker hun vak/rij/stoel zoekend, en zo iedereen het zicht versperrend: fuck you! Het zal me worst wezen als ik nu een twitteroorlog in gang zet: kom verdomme op tijd, en verknoei het plezier van anderen niet. Idem voor de toeristen die het nodig vinden om iedereen op een rij te doen opstaan omdat ze zo nodig middenin het concert nog een pint moeten halen. Je komt naar een concert voor de MUZIEK. Pinten hijsen kun je aan de toog van een café waar Prince niét optreedt. Iedereen die beantwoordt aan dit signalement: ga kijken naar fuckin’ Clouseau, maar blijf weg van Prince.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234