null Beeld

Review: Queens of The Stone Age (Main Stage) op Pukkelpop 2014

Dixi's die aan het daveren sloegen, een onverklaarbare dorst naar woestijnzand die plots de kop opstak, en het vrouwvolk dat een knoopje extra losmaakte. Kon maar één ding betekenen.

Tom Raes

Queens of the Stone Age. Alweer. En hoe. Ja, er waren vier zomers voorbijgegaan sinds Josh Homme en z'n bende struikrovers nog voet hadden gezet op een Belgische festivalweide, maar zeggen dat ze u niet meer wisten wonen, is liegen: sinds juni vorig jaar was het al de derde keer dat ze u in uw eigen achtertuin kwamen opvrijen. Gingen vooraf: het Koninklijk Circus en het Sportpaleis.

Maar wat deden ze het ook déze keer weer uitmuntend, en met een naturel die zo vanzelfsprekend geworden is dat je bijna vergeet dat het een kunst is, zo'n festivalweide in je binnenzak passen. 'You Think I Ain't Worth A Dollar But I Feel Like A Millionaire' is nog steeds de stormram bij uitstek om anderhalf uur Queens mee open te gooien, en 'No One Knows' werd ook deze keer al voorin gestopt om te testen of u wel uit het juiste hout gesneden was.

't Is een hoerenkot, Queens of the Stone Age: het is lang een komen en gaan geweest van onguur mannenvolk dat er hun kruit kwam verschieten en vervolgens weer vertrok na het geld op het nachtkastje achtergelaten te hebben. Maar die tijden zijn voorbij, de rode lampen zijn uit: Josh heeft z'n manschappen gevonden. Z'n laatste aanwinst is niet z'n minste. 'First It Giveth' herinnerde eraan waarom Jon Theodore de beste pottenklopper is die Homme aan zich heeft weten binden sinds die keer dat hij z'n lasso rond Dave Grohl mikte. Wie klaagt dat er aan kracht ingeboet is sinds het vertrek van Joey Castillo, smeren we dan ook graag een gebrekkig gevoel voor variatie en subtiliteit aan - die heeft Theodore namelijk wél mooi met hopen in z'n ragebol zitten.

Er was drank, er was gezellig geouwehoer heen en weer ('Our first show ever was right here in Belgium'), en er was oud werk bij hopen (het openingstrio uit 'Songs for the Deaf', het zelden opdagende poppegeltje 'In My Head', het smachten van 'Little Sister'), maar écht glunderen deed Josh pas toen hij u z'n laatstgeborene in de armen mocht duwen: 'Smooth Sailing' zat strakker dan een wollen string die per abuis bij de kookwas verzeild was, 'I Sat By The Ocean' was heerlijk verdrinken in het eigen glas, en 'If I Had a Tail' kwispelde eens vrolijk, zeikte vervolgens tegen uw been, en beet u voor de duidelijkheid nog eens in de enkels.

Maar het ontkennen heeft geen zin: Russische roulette spelen de heren tegenwoordig enkel nog tijdens de uren, naast het podium heeft Josh Homme zichzelf heruitgevonden als de perfecte familieman. Wie eraan twijfelt, kon eerder vandaag ook gewoon naar het bewijs gaan kijken: Brody Dalle - mevrouw Homme voor u - stond toen in de Club. Naast tequila staan er nu ook luiers en een kamer apart voor de kinderen op de rider: Homme trekt tegenwoordig de wereld rond met z'n gezin. Het is hem gegund.

Het doktersvoorschrift - hoeven we het echt nog eens af te rammelen? - in 'Feel Good Hit of the Summer' las dan ook eerder als een memoire als een boodschappenlijstje. Maar geloofsbrieven heeft de goeie man niet moeten inleveren op Pukkelpop. Wie daaraan twijfelt, heeft niet gezien hoe Homme de weide eigenhandig een schop onder de kont verkocht omdat ze naar zijn mening niet genoeg lawaai maakte, om vervolgens de gevaarlijkste versie van 'A Song for the Dead' die we al meemaakten uit z'n snaren wrong. Plots werd het doodlink om in het publiek te staan. Héérlijk.

'Het perfecte concert!', werd er links en rechts al geopperd nog voor de laatste feedback weggeslonken was. Het perfecte concert? Nou nee, want dat speelden ze al in het Koninklijk Circus vorige zomer. En daarvoor stonden er nog tien minuten te veel op de klok toen Josh z'n laatste peuk uittrapte en richting backstage beende. Perfect? Nee. Maar het kwam wél weer aardig in de buurt, dat wel.


Het moment

'A Song For The Dead': een fleurig boeketje ballen in zwarte cadeauverpakking. Als u vraagt waarom, was u er duidelijk niet bij.


Quote

'Go fuckin' loose, or go fuck yourself.' - U werd voor het blok gezet door Josh Homme, en u koos wijselijk voor het eerste.


Tweet

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234