null Beeld

Review: Ramones - Too Tough To Die

Ratataratatatatatataaaaaa: de machinegeweren der rock 'n' roll vuren weer uit alle monden, Ramo­nes zijn terug. De leren jekker is hun huid, in hun waardeloze hoofden groeien vele groenten, hun woor­denschat beperkt zich tot 'huh?' en 'vuile hippi...

Ratataratatatatatataaaaaa: de machinegeweren der rock 'n' roll vuren weer uit alle monden, Ramo­nes zijn terug. De leren jekker is hun huid, in hun waardeloze hoofden groeien vele groenten, hun woor­denschat beperkt zich tot 'huh?' en 'vuile hippie', hun enige zending op deze aarde is: lawaai maken, véél lawaai. En '76 of '84, who gives a shit, lawaai is lawaai. Dat is het rollenspel van de Ramones, een cartoon die wordt vervolgd, het hulken als kunstvorm. Ik zou ze nauwelijks kunnen missen. Men weet overigens reeds langer dat deze vliegtuiglijmkauwende en kauwgomsnuivende debiele beesten veel slim­mer en getalenteerder zijn dan de David Sylvians en Cocteau Twins van deze wereld. Zo schuilen onder de betonlaag van lawaai zorgvuldig op­gebouwde, fraaie songs waarvan er weer dertien — en jawel! — ver­zameld zijn op 'Too tough to die', de opvolger voor het late Ramones-meesterwerk 'Subterranean Jun­gle'. Een gemene, bijtende, weer meer naar harde punk neigende maar ook van surfsound, Spector en heavy metal doortrokken parel, dat is de nieuwe Ramones. Wie 'The War Song' van Culture Club toch wel verdienstelijk vond vanwege zijn grote boodschap (Graham Nash! Barry McGuire!) moet 's een oor of twee lenen aan de schitterende, met gitaarmetaal geplaveide klacht 'l'm not afraid of life' en zich dan pas onder de express Parijs-Amsterdam gooien. Oh wat gaat dat razendsnelle gekrijs van 'Mama's Boy', 'Wart Hog', en 'No go' naar het hart. Ach, wat bloeit de vermoeide rockersziel weer op bij het horen van pasgeboren klassiekers als 'Howling at the moon' (in een produc­tie van Eurythmic Dave Stewart) en 'Chasing the night'. Du kannst nich immer 17 sein? Ik wel, ik kan er weer een jaar tegen. Schande is: dat deze plaat, voorzover ik weet, nog steeds niet officieel uit is in België. Er is nog nooit, in de ganse geschiedenis der mensheid, zoveel stront op vinyi gekwakt en hier uitgebracht als dit jaar en als er dan 's iets... dan... dan (bijna stikkend, paars aanlopend) (snikkend) Thompson Twins en Duran Duran en Jo Dens en de Moody Blues, kom, ik bedoel die klieren met hun 'jezeke is geboren' video, dat stel schapekoppen van 'The power of love'. Dat zijn toch de Moody Blues, hé?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234