Review: Richard Thompson - Front Parlour Ballads


'Is it wise to be bleeding in a shark filled sea?', vraagt Richard Thompson zich op zijn nieuwe plaat af. Not really, en daarom opereert Thompson al sinds mensenheugenis ver van de mainstream, commercie en bemoeienissen. Tussen 1968 en '70 had hij ...


'Is it wise to be bleeding in a shark filled sea?', vraagt Richard Thompson zich op zijn nieuwe plaat af. Not really, en daarom opereert Thompson al sinds mensenheugenis ver van de mainstream, commercie en bemoeienissen. Tussen 1968 en '70 had hij met Fairport Convention vijf platen lang kunnen proeven van het helle schijnsel van de spots, maar het beviel hem niet en Thompson begon zonder noemenswaardig plan aan een solocarrière. Zijn debuut, de vijfsterrenplaat 'Henry the Human Fly' uit '72, zette meteen de toon: het werd de slechtst verkopende plaat aller tijden bij Warner Brothers.

En nu, drieëndertig jaar later, is er dus 'Front Parlour Ballads', een plaat met een bijzondere ontstaansgeschiedenis: een jaar geleden installeerde Thompson een homestudio in de kelder van zijn huis in Los Angeles en om het materiaal te testen, besloot hij een handvol songs te schrijven. Het werden er dertien, en er zit er niet één middelmatige tussen. Thompson is er dus in één jaar tijd in geslaagd het knoppenduwen en fadertrekken onder de knieën te krijgen, én een plaat te schrijven die naast zijn allerbeste werk mag liggen. Het gitaarspel is wat soberder dan we van hem gewoon zijn (lees: nog directer naar de halsslagader happend), maar tekstueel valt er nog steeds niemand met Richard Thompson te vergelijken. Vindingrijk, origineel en verrassend vanaf regel één: 'He was a species on the verge of extinction / She was an Air New Zealand hostess', zo begint 'Let it Blow', met in het refrein: 'Let it blow, let it snow, let the mercury bubble and dive / Life's little traumas and courtroom dramas remind me I'm glad I'm alive'.

'Front Parlour Ballads' is een trage groeier en voor wie niet vertrouwd is met Thompsons oeuvre is de voortreffelijke verzamelaar 'Action Packed' wellicht een betere start. Patrick Riguelle en de vijf andere leden van de Belgische Richard Thompson-fanclub daarentegen kennen 'Front Parlour Ballads' wellicht al van buiten.

Voor wie zich ten slotte afvraagt of 's mans decennialange verblijf in Californië zijn Britse gevoel voor humor heeft aangetast, citeren we graag nog één keer, uit 'Row, Boys, Row': 'Is it wise to be needy in the land of the free? / Is it wise to be kneeling with your arse poking free?'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234