null Beeld

Review: Riton - Homies and Homos

Wij jagen onze rockminnende vrienden en collega's al eens graag op stang met een beetje Autechre of Fennesz, we trakteren onze buren geregeld op een halfuur loeiharde schaffel-techno, en schrik niet als u ons tussen zweterige ravers ziet staan shaken...

Wij jagen onze rockminnende vrienden en collega's al eens graag op stang met een beetje Autechre of Fennesz, we trakteren onze buren geregeld op een halfuur loeiharde schaffel-techno, en schrik niet als u ons tussen zweterige ravers ziet staan shaken op 'Italian Fireflies' van Black Strobe - nee, you won't find us in the kitchen at parties. En toch snakken ook wij al eens naar wat anders: cd's waarop er onder die ambachtelijk gefabriekte lagen piep-toet-kwaak zowaar songs te ontdekken vallen, compleet met refreinen die we na twee luisterbeurten meeneuriën, tekstflarden die ons te pas en te onpas te binnen schieten en een houdbaarheidsdatum die de gemiddelde hype in technoland ver overschrijdt. Helaas zijn cd's van dat slag dun gezaaid: het afgelopen jaar viel er maar één keer luidkeels 'bingo!' te roepen, namelijk bij 'The Body Gave You Everything' van Magnus.

Maar kijk: voor zijn tweede cd 'Homies and Homos' puzzelde de Britse dj, remixer en elektro-whizzkid Riton (spreek uit: Rie-ton, een verbastering van zijn echte naam, Henry Smithson) op zijn laptop een stel fucking opwindende tracks in elkaar, stuk voor stuk dans- én meezingbaar. Hij had er niet meer voor nodig dan de stemmen van zijn mates, een stel funky gitaren en stampende elektronica. Bingo? Fucking bingo!

Cd's die openen met een pleidooi voor dure booze en wijven kunnen bij ons sowieso op een welwillend oor rekenen, vandaar dat wij het nogal begrepen hebben op de hakkelende skit 'Henney' waarmee 'Homies' aftrapt: 'All I want is a bottle of Hennesy / All I want is a pretty girl next to me'. Overstag gingen we niettemin pas bij 'Shitehawke', dat met zijn cheeky blieps, tekst en refrein niet had misstaan bij Blur ; in het poppy 'Anger Man' dat erop volgt bejankt gastvocalist Luca Santucci (eerder te horen op werk van Plaid en Herbert) de gesels van het leven in de grootstad Londen. Daarna is het helemaal schluss met de lichtvoetigheid: de cover van 'Killing an Arab' van The Cure knalt er echt uit; in de uitstekende fuifstamper 'Candy' worden Prince-achtige falsetto's op heavy staccato beats gehamerd; en 'Homeless' klinkt als iets van The Streets in een loeiharde, dreigende remix door LFO.

De funkiness mag nog even op het voorplan treden voor 'Out in the Open' en 'Jumbotronic' - Prince na-apen zónder irritant te zijn, het kán! - maar het slot is pure dancehall met een eighties-saus: in 'New Disease' schurkt The Human League tegen schuifelende acid house aan, 'Square Eyes' is de track waarvoor we 'Euphoric' van Stijn misschien wél hadden gekocht.

'Homies and Homos': cd-titel van het jaar en een podiumplaats in ons eindejaarslijstje. Leveranciers van de betere beats mogen nú al groen uitslaan van jaloezie.

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234