null Beeld

Review: Rodriguez (AB)

In de auto op weg naar Rodriguez luister ik naar Rodriguez, alles van Rodriguez, en vraag me af waarom het destijds niks geworden is met die carrière van hem.

Aan zijn platen, twee stuks slechts (‘Cold Fact’ uit 1970 en ‘Coming From Reality’ uit ’71), kan het niet gelegen hebben: melancholische meesterwerkjes met een hoek af (niemand zingt zoals Rodriguez zingt, niet qua timbre en niet qua accent) waarvoor men in het betreffende tijdsgewricht doorgaans een bijzondere boon had. Toch verdween Rodriguez van de radar, zonder commercieel ook maar één teen aan de grond te krijgen. Behalve in Zuid-Afrika dan, waar hij, buiten zijn weten om, een held werd. Rodriguez had de business dan al vaarwel gezegd, en in Zuid-Afrika heerste het gerucht dat hij dood was: zelfmoord op het podium. Mooi voor de mythe.

''Dit wordt echt helemaal niks.' En in het licht van die gedachte werd het toch nog wat'

Fast forward naar 2012 en de Oscar-winnende documentaire 'Searching for Sugar Man’, waarin twee Zuid-Afrikaanse fans op zoek gaan naar de roots van Rodriguez en tot hun grote verbazing vaststellen dat de man gewoon nog blijkt te leven. De afsluitende beelden van die documentaire, waar Rodriguez met een concert thuiskomt in een land waar hij nooit eerder geweest is, schenen al enig licht op onze eerste vraag: waarom het met die carrière van hem destijds niks geworden is. Als het uitzinnige gejoel van het publiek is weggestorven, hoor je Rodriguez en zijn band een stel bijzonder slappe versies brengen van de songs die al die jaren zo prachtig in steen gehouwen waren.

En dan waren er de geruchten over eerdere concerten van deze tour – sinds ‘Searching for Sugar Man’ kent Rodriguez een wereldwijde renaissance en trekt hij weer regelmatig de baan op: te oud (eenenzeventig), te slap, te rommelig, te vals, te routineus afgehaspeld.

En dan gingen in de AB onder uitzinnig gejoel de lichten uit en werd Rodriguez, extreem wankel te been, door twee handlangers tot aan zijn microfoon begeleid. Dus denkt een mens: 'Dit wordt echt helemaal niks.' En in het licht van die gedachte werd het toch nog wat.

Behalve wankel te been was Rodriguez ook wankel bij stem, wat de uitvoering van de eigen songs slechts af en toe in de weg zat. Vooral de grote songs hadden er last van, de ‘hits’ van Rodriguez: ‘Sugar Man’, ‘I Wonder’, ‘Inner City Blues’, songs die wel wat volume kunnen gebruiken. Gelukkig hielp het publiek hem een handje en zong zo uitbundig mee dat het nu ook weer niet zo belangrijk was of de man zelf al dan niet aan het meezingen was. Een stem als een klok kon je ‘m ook op zijn platen al niet aanwrijven, en nu de tijd nog wat meer aan zijn timbre heeft geknabbeld, zijn het vooral de zachtere liedjes die ‘m beter liggen, met ‘I Think of You’ ergens halverwege de set als wonderschoon hoogtepunt.

Niet dat Rodriguez overigens zelf in de gaten lijkt te hebben waar heden zijn krachten liggen. Anders had hij nooit een gitarist aangesteld die niet weet dat meer soms minder is, zeker op een leeftijd waar er bij je broodheer van meer simpelweg geen sprake meer is. En wat moesten in hemelsnaam die vreemde en schabouwelijke covers van ‘Lucille’ en ‘Blue Suede Shoes’ voorstellen? Gemakkelijke gatenvullers, denk ik.

Als ik wat ik heb gezien vergelijk met wat ik over eerdere shows hebt gehoord, speelde Rodriguez in de AB misschien wel zijn beste show ooit. Maar voorlopig blijft de herinnering, ook al is het er eentje die ons pas twee jaar geleden werd opgesolferd, beter dan de wat flauwe realiteit van de dag.


Het moment:

Een wonderschone versie van ‘I Think Of You’.


Het publiek:

Was één en al enthousiasme en bereidwilligheid, en meegaand genoeg om in de mythe te blijven geloven als de man struikelde.


Quote:

‘Ik weet dat het door de drank komt, maar ik hou ook van jullie’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234