null Beeld

Review: Rosanne Cash - Black Cadillac


Rosanne Cash
verloor in een schamele twee jaar tijd haar stiefmoeder (June Carter, mei 2003), haar vader (Johnny Cash, september 2003) en haar moeder (Vivien Liberto, mei vorig jaar). Daarover zingt ze op 'Black Cadillac', haar elfde en beste cd, die we bij dezen van harte aanbevelen.

'Black Cadillac' is een sombere plaat, waarop verlies (van nabestaanden, maar evenzeer van illusies), afscheid en loutering de centrale thema's zijn. Een mens wordt er met het voortschrijden van de jaren en het verlies van dierbaren nu eenmaal niet schalkser op, en Rosanne Cash wordt er binnenkort 51. Al meteen in het openings- en titelnummer - over het ten grave dragen van een beminde, maar geschreven vóór de onverwachte dood van June Carter - klinkt het: 'One of us gets to go to heaven/One has to stay here in hell'; verderop, in het al even aangrijpende, met Carly Simon-stem gezongen 'Like Fugitives': 'It's the strangest world we live in/Where the church leads you to hell/And the lawyers get the money/For the lives they divide and sell', en in 'The World Unseen': 'I will always look for you/In morphine and in dreams'. Somberte! Afsluiten doet ze met '0:71', 71 seconden stilte - Johnny Cash was 71 toen hij stierf.

Zoals ze tussen een paar nummers korte audiofragmentjes uit haar jeugd gemonteerd heeft, zingt Rosanne Cash ook over zichzelf, haar vader, haar beide moeders en haar familie, en over wat ze zich van (het leven met) hen herinnert: openhartig, helend en autobiografisch. 'House on the Lake' gaat over de beroemde Cash-residentie aan het Old Hickory-meer in Hendersonville, de magische plek die het leeuwendeel van de kiekjes in het cd-boekje oplevert en die op de kinderen Cash blijkbaar een onuitwisbare indruk heeft nagelaten. (By the way, het leegstaande pand werd begin dit jaar voor 2,5 miljoen dollar gekocht door Barry 'Bee Gees' Gibb, the lucky bastard.) 'Good Intent' ontleent zijn titel aan het schip dat de allereerste Cash in 1653 van Schotland naar de VS voerde, en 'Radio Operator' aan de job van de jeugdige Johnny Cash in het leger in Duitsland. Zo laat de cd zich haast als een bio pic beluisteren, met Rosanne Cash als de actrice die in de huid van haar personages (haar ouders) kruipt - hoe toevallig in deze 'Walk the Line'-dagen.

Op een plaat die zo diep in de emoties woelt, eisen stem en teksten (en de prominente piano) bijna vanzelfsprekend de hoofdrol op, al leveren de beide producers voldoende weerwerk: echtgenoot John Leventhal schreef mee aan vier nummers en produceerde de helft van de plaat, Bill Bottrell de andere helft. Zij kleuren de songs heel gevarieerd in. Verwacht geen poreuze, treurige luisterliedjes voor beroepshypochonders, maar integendeel een goeie mix van rock, country, Appalachian root-muziek, country-blues, M.O.R. en af en toe de typische ballad (twee keer komt ze in de buurt van haar magistrale 'September When It Comes' uit 2003: met 'I Was Watching You' en met 'God Is in the Roses'). En nooit was ze beter, helderder en gerijpter bij stem dan op 'Black Cadillac'.

Met haar nieuwe cd zoekt Rosanne Cash de middle of the road op, tussen het directe en onbeschaamde van het wijf Lucinda Williams (op 3 november te gast in de AB, nú reserveren) en het fragiele van de engel Emmylou Harris. Voor u ons van insinuerende, partijdige woordkeuze beticht: we hebben voor alledrie een plek in ons hart.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234