Review: Royal Blood op Rock Werchter 2015

De eerste keer Royal Blood op Werchter - donderdag was dat - hebben we wijselijk aan ons voorbij laten gaan. 'De laatste maanden al een keertje te veel gezien', dachten we. Maar dat zinde de Schuer niet, en hij plande Royal Blood gewoon nóg een keer in. Nou, vooruit dan maar, Herman.

En dan wordt het verwoed zoeken naar dingen die je onlangs nog niét gezegd hebt over Royal Blood. Dat ze met z'n tweeën zijn en enkel een bas, een drumstel, een stem en een vrachtwagen aan gitaareffecten te hunner beschikking hebben? Nee, hebben we al eens verteld. Dat in het geweld van Royal Blood zowel Josh Homme en z'n Queens als Jack White zich iéts vaker komen roeren dan goed is voor de originaliteit? Ook al eens laten vallen, als we het ons goed herinneren. Dat ze zich op het podium bedienen van een soort kittige arrogantie die eigen is aan rock-'n-roll, maar die vooral bij bassist-zanger Mike Kerr niet veel nodig heeft om te slaan in een soort stinkende verwaandheid? Check.

Laten we het dan maar eens hebben over de clichés die Royal Blood zo graag tegen de borst drukt. Want wanneer Kerr tussen de nummers door opzichtig van een fles Jack Daniel's nipt, doet hij dat omdat hij dénkt dat het zo hoort, waarbij hij dezelfde werkwijze toepast als bij z'n muziek: te pruimen op een onbezorgde festivalzaterdag, maar erg makkelijk uit elkaar te nemen - waarna je de bekomen onderdelen met ontstellend gemak weer aan de rechtmatige eigenaars kan terugbezorgen. En wat rest na al dat herverdelen is bijlange niet zo veel als je wel zou willen bij een band die niet één keer maar twéé keer de Main Stage mocht aandoen.

Hebben we nog onthouden na die tweede keer Royal Blood: dat het niet zozeer de Little Monsters moeten zijn waarover Mike Kerr en Ben Thatcher zich zorgen moeten maken - die met lange benen zijn namelijk eindeloos veel gevaarlijker - en ook: dat twee keer Royal Blood op Werchter ervoor zorgde dat je al snel het gevoel had dat je het allemaal wel al eens een keertje gezien had. Gek is dat: exact het gevoel dat we bij de éérste keer Royal Blood óók al hadden.


Het moment

Doe maar 'Ten Tonne Skeleton'.


Het publiek

Deed verdienstelijk alsof ze zich niets herinnerden van donderdag.


Tweet

En van blasfemie hebben die lui óók nog nooit gehoord, blijkbaar.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234