Review: Sharon Van Etten op Pukkelpop 2014 (Club)

Braaf. Bedaard. Bedeesd. Allemaal omschrijvingen die we doorgaans niet associëren met een spannende Grote Doorbraak van een van dé indie-darlings van het jaar.

‘I haven’t figured out how to play festivals’ liet Sharon Van Etten afgelopen week nog in de Britse krant The Guardian optekenen, en dat was er vanmiddag aan te zien en te horen. Van Etten hééft het, ze heeft de stem en de songs. Al die oohs en ahs die de recensies van haar recentste cd ‘Are We There’ domineerden, waren grotendeels terecht. Live komt het er echter nog niet helemaal uit. Vanmiddag miste haar set geregeld overtuiging, passie, peper in de poep.

Doorgaans charmeert Van Etten – om het inktzwarte zwartste zwart van de verhalen in haar teksten te compenseren – iedereens pants uit met haar dorky cool en een behoorlijke dosis zelfspot, maar vandaag leek ze stiller dan gewoonlijk en kwam ze niet veel verder dan de charmante binnenkomer ‘Hello, how are you? Awesome. Hopefully I can help’. Opener ‘All I Can’ schuifelde aarzelend uit de speakers, terwijl Sharon vooral omlaag keek naar haar Omnichord. ‘Tarifa’ miste de blazers van de studioversie, en weekte – net als de overige tracks - niet meer dan een beleefd applausje los.

De band stapelde de ene trage song op de andere tot ‘Serpents’ – zij het heel kort – voor wat opwindend lawaai zorgde. Zelfs het koninginnennummer van ‘Are We There’, ‘Your Love Is Killing Me’, dat op cd een afdaling is naar de vreselijkste uithoeken van de hel, miste vocaal vuurwerk. ‘Every Time The Sun Comes Up’ groeide - met zijn Phil Spector-hartslag, zijn lichte country-twang en backing-zangeres Heather Broderick in een glansrol - uit tot het beste nummer van vanmiddag.

En toen was het al op. Geen ‘Afraid Of Nothing’, geen ‘I Love You but I’m Lost’, geen ‘I Know’, geen ‘Give Out’, geen ‘Love More’, stuk voor stuk songs die voor meer variatie en reliëf hadden gezorgd.

Het mocht ietsje méér zijn. Hopen maar dat ze vanavond wél fantastisch uit de hoek komt als special guest bij haar maten van The National.


Het moment

Topmomenten vielen er nauwelijks te noteren. Afsluiter ‘Every Time the Sun Comes Up’ dan maar? Zegt u het maar.


Het publiek

Was even braaf, bedaard en bedeesd. Enkel helemaal op het eind kon er een tikkeltje meer enthousiasme af.


Quote

Sharon: ‘Did you guys plan on being here or are you just wet?’ (toen de halve wei de tent binnenstroomde, op de vlucht voor een stortbui)


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234