null Beeld

Review: Sherlock

Met Sherlock Holmes, een icoon wiens avonturen al ontelbare malen werden bewerkt, leek nog weinig verrassends aan te vangen, maar de makers van ‘Sherlock’ kregen het toch voor elkaar.
.

Steven Moffat en Mark Gatiss (niet de eerste de besten: Moffat was eerder al verantwoordelijk voor de wedergeboorte van ‘Doctor Who’, en Gatiss was de één van de breinen achter het baanbrekende ‘League of Gentlemen’) gaven de legendarische speurneus een spectaculaire make-over door hem uit het victoriaanse Engeland rechtstreeks in het bruisende Londen van de eenentwintigste eeuw te droppen, de verhalen grondig te actualiseren en van het personage, zonder aan de essentie ervan te raken, een van kop tot teen moderneheld te maken, met smartphone en laptop in plaats van zijn kenschetsende deerstalkeren vergrootglas.

Ook al leek het eerste seizoen – de reeks was aan beide kanten van de oceaan een enorme hit – moeilijk te overtreffen, de tweede jaargang is zo mogelijk nog sterker, al was het maar omdat dit keer (ieder seizoen bestaat uit drie tv-films van anderhalf uur) de drie bekendste Holmesverhalen de revue passeren.

In ‘A Scandal in Belgravia’, dat begint met de afwikkeling van de wurgende cliffhanger aan het eind van de eerste reeks (en waar ze ons dus twee jaar op lieten wachten!), mag Holmes het opnemen tegen Irene Adler, wellicht het enige wezen van het vrouwelijke geslacht waarvoor hij ooit gevoelenskoesterde, en in deze versie een in klandizie uit de hogere kringen gespecialiseerde sm-meesteres.

‘The Hounds of Baskerville’, een vrije bewerking van Holmes’ vaakst verfilmde avontuur, speelt zich dan weer af in en om een mysterieus Area 51-achtig onderzoekscentrum ver van de bewoonde wereld, en in het waarlijk ongezond spannende ‘The Reichenbach Fall’ gaat Holmes de confrontatie aan met zijn meest legendarische tegenstander, de even slimme als perfide Moriarty.

De intelligent bewerkte, met talloze knipogen en inside jokesoverladen plots en de vinnige dialogen zijn overigens maar een deel van de fun: wat ‘Sherlock’ vooral zo’n genot maakt zijn de twee heerlijk uitgewerkte hoofdpersonages.

Benedict Cumberbatch, een acteur die er even aristocratisch uitziet als zijn naam klinkt, slaagt erin van de hypercerebrale, overdreven analytische en op het eerste gezicht compleet gevoelloze Sherlock zowaar een sympathieke figuur te maken, en Martin‘The Office’ Freeman is al even sterk als John Watson, de voormalige legerdokter die als een soort buffer dient tussen de briljante maar hooghartige Holmes en de rest van de wereld.

Samen vormen ze een prachtig, warm, op een bizarre manier levensecht en, zoals Watson voortdurend benadrukt, níét-gay duo waar na negen uur bijna absolute toptelevisie nog geen spatje sleet op zit, integendeel.

Hun Hollywoodcollega’s Robert Downey Jr. en Jude Law – zouden die hier eigenlijk al naar durven hebben kijken? - waren we al na twee minuten beu.

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234