null Beeld

Review: Sideways

Elders in dit prachtblad (Humo 3362) omschrijft regisseur Alexander Payne 'Sideways' als een cri de coeur, een hartenkreet. Dat klinkt misschien een beetje verwonderlijk, want op de eerste oogopslag lijkt 'Sideways' op een doordeweekse roadmovie. Twe...

Elders in dit prachtblad (Humo 3362) omschrijft regisseur Alexander Payne 'Sideways' als een cri de coeur, een hartenkreet. Dat klinkt misschien een beetje verwonderlijk, want op de eerste oogopslag lijkt 'Sideways' op een doordeweekse roadmovie. Twee boezemvrienden - Paul Giamatti en Thomas Haden Church hebben een geinige chemistry - maken een reisje langs de Californische wijngaarden. De ene, Miles, is een gerateerde schrijver die zoveel mogelijk wijn wil opslobberen; de andere, Jack, is een tweederangsacteur die op het punt staat te trouwen en nog één keer all the way wil gaan. De trip begint grappig: 'Deze wijn is zo nerveus als een non in mannenklooster,' horen we Miles - duidelijk een kenner - tijdens de zoveelste degustatie met de nodige snobistische ernst verkondigen. Maar zoals elke dronkeman weet: hoe dieper de roes, hoe groter het verdriet. 'Als schrijver stel ik niet zoveel voor. Eigenlijk stel ik helemaal níks voor,' zegt Miles, en láp, ineens zit je met de krop in de keel. Want hoewel er ontzettend veel wordt gerateld over wijnen, druifsoorten en aroma's, gaat 'Sideways' toch vooral over aan scherven geslagen dromen, bittere nadronken, en katers die nooit meer overgaan. En over de liefde, - zoals in die o zo herkenbare scène waarin de schuwe Miles aarzelend oogcontact probeert te maken met zijn droommeisje, een eenzame serveerster. Payne, die zich eerder met 'About Schmidt' ontpopte tot de brahmaan van de brede glimlach en de voorzichtige ontroering, zet het allemaal heel warm en verderlicht in beeld: 'Ik moet niets weten van ingewikkelde camerabewegingen,' aldus Payne, 'Ik heb genoeg aan een camera en een driepoot.' Zijn discreet-lyrische mise-en-scène blijkt de enige juiste: onze meligheidsdetector ging niet één keer af, zélfs niet tijdens de nu al klassieke Pinot Noir-monoloog. En de vertolkingen zijn subliem: Thomas Haden Church, een door Payne opgeviste B-film-acteur, is een geweldige sidekick ('Did you drink and dial?'), Virginia Madsen ('The Hot Spot') maakt als het dienstertje een hele mooie comeback, Sandra Oh is een ware revelatie, en de fantastische Paul Giamatti, Harvey Pekar uit 'American Splendor', is als Miles één grote brok ontroostbaarheid. Kijk maar eens goed naar die prachtig-pijnlijke scène waarin hij te horen krijgt dat zijn ex zwanger is van haar nieuwe man. Miles dringt zijn tranen terug, en weet nog nét een enthousiaste lach uit zijn lippen te persen. Het is een briljant vertolkt, maar oneindig droef moment - even droef als een bundel rozen die achteloos in een plas regenwater is gegooid. Inderdaad: 'Sideways' is een hartenkreet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234