null Beeld

Review: Signs

'Signs', de nieuwe van M. Night Shyamalan, is een heerlijke crowdpleaser die u honderdtwintig minuten lang op het uiterste puntje van uw stoel zal houden - maar de film haalt níet het zinderende niveau van 'The Sixth Sense' of 'Unbreakable'. De typi...

'Signs', de nieuwe van M. Night Shyamalan, is een heerlijke crowdpleaser die u honderdtwintig minuten lang op het uiterste puntje van uw stoel zal houden - maar de film haalt níet het zinderende niveau van 'The Sixth Sense' of 'Unbreakable'. De typische Shyamalan-touch - het trage tempo, de donkere mood, de verrassende ontknoping - begint namelijk op een formule te lijken. Mel Gibson speelt een ex-dominee uit Pennsylvania die op een goeie dag een reeks mysterieuze graancirkels in zijn maïsveld aantreft. Het werk van een grappenmaker, van buitenaardse wezens, of toch van de butler? That's the question! 'Signs' is vintage Shyamalan: de acteurs dwalen door het graan alsof ze een overdosis downers hebben ingeslikt (de kinderen inbegrepen), het tempo ligt ongewoon laag, en de film is gelardeerd met lange, onrustwekkende stiltes. Shymalan toont zich wederom een grootmeester in het scheppen van een drukkende atmosfeer die als een kille hand langs uw ruggengraat omhoog kruipt en u tenslotte stevig bij het nekvel grijpt: een babyfoon vangt vreemd gepiep en geruis op, de honden blaffen naar de maan, de winden ruisen raar in het gebladerte. Dat het verhaaltje nog dunner is dan een endje flosdraad en dat de droogkomieke toon van 'Signs' schaamteloos werd gekopieerd van 'The X-Files' (met name van de grand cru-afleveringen van het allereerste seizoen), zien we bij deze dan ook graag door onze van pure schrik trillende vingertjes. Het probleem met 'Signs' is dat je al heel snel aanvoelt dat Shyamalan andermaal - nu al voor de derde opeenvolgende keer - toewerkt naar een ontknoping die een totaal ander licht werpt op alles wat voorafging. In 'The Sixth Sense' kwam die ontknoping nog aan als een elektrische schok en ook het eind van 'Unbreakable' was verpletterend - maar nu beginnen Shyamalans surprise-endings toch wel heel sterk op mechaniekjes te lijken. En dat de kwezelachtige ontknoping van 'Signs' lijkt te zijn ingefluisterd door Opus Dei, maakte ons enthousiasme er niet bepaald groter op. 'Signs' is een uiterst entertainende thriller, maar Shyamalan moest volgende keer toch maar eens een ander deuntje gaan zingen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234