null Beeld

Review: Sneaker Pimps - Bloodsport

Altijd al een fantastische groepsnaam gevonden, Sneaker Pimps. Mocht u het zich afvragen: ze hebben hem uit een interview met de Beastie Boys, waarin die vertelden hoe ze een man hadden ingehuurd om vintage Adidassen en Nikes voor hen op te sporen.
...

Altijd al een fantastische groepsnaam gevonden, Sneaker Pimps. Mocht u het zich afvragen: ze hebben hem uit een interview met de Beastie Boys, waarin die vertelden hoe ze een man hadden ingehuurd om vintage Adidassen en Nikes voor hen op te sporen.

Op hun debuut-cd, 'Becoming X' hadden de Pimps nog een chanteuse die klonk als één van die B52's-chicks, en omdat de plaat aan de toen in zwang zijnde Bristol-sound deed denken, riep men al snel: 'Portishead, maar dan vrolijker.' Voor de opvolger, 'Splinter', dumpten ze de zangeres, zetten ze gitarist Chris Corner voor de microfoon, en toen had iedereen het plots over 'Portishead, maar dan vrolijker, en met een vent die zingt.'

Voor 'Bloodsport' werd er niet meer aan de line-up gesleuteld, en we kunnen u verzekeren: het klinkt van geen kanten als Portishead, vrolijk of niet. Hoe dan wel? Wel, bij ons ligt hij in de triphop-bak, maar om eerlijk te zijn: daar dumpen we alles dat we niet in de alternative rock-bak kwijtraken. 'Kiro TV', de opener ('OK, you had sedatives and cold champagne / They say that must be the price of fame') is al meteen een dirty bomb van een song - een veelgelaagde motherfucker, bezwerende electropunk, denk Tricky in sing along-mode, denk Depeche Mode zonder die irritante blonde leernicht met z'n hoge stemmetje, maar denk vooral: fantastisch nummer.

'Sick' kan de vunzige tekst (I'll play your games with your sex / with electric shocks) muzikaal niet waarmaken en klinkt als een jongetje van dertien dat op de speelplaats de geur van pussy staat te beschrijven, terwijl hij die alleen uit de wasmand kent.

In 'Loretta Young Silks', een song over ijdelheid als we het goed begrepen hebben steekt de OMD-duivel de kop op; het mierzoete, orkestrale refrein laat de luisteraar met een indigestie achter.

De titelsong begint met een sublieme groove - zo schatplichtig aan Prince dat hij hoge hakken draagt - maar mondt dan uit in een refrein dat van Tears For Fears had kunnen zijn. We geloofden het eerst ook niet, maar het werkt. In deze song toch, want dat is het probleem bij de Sneaker Pimps: ze mengen de meest onwaarschijnlijke invloeden met elkaar, soms met groot succes, soms met absolute stinkers als gevolg.

Kortom: een leuke plaat, al was het maar om de skip-toets op uw afstandsbediening eens wat beter te leren kennen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234