null Beeld

Review: Solomon Burke - Don't Give Up On Me

Hij is begrafenisondernemer én preacher, bij de laatste telling trotse vader van 21 kinderen en grootvader van 63 kleinkinderen. De Rolling Stones coverden hem herhaaldelijk in het begin van hun carrière, en in 2001 werd hij geheel terecht opgenome...

Hij is begrafenisondernemer én preacher, bij de laatste telling trotse vader van 21 kinderen en grootvader van 63 kleinkinderen. De Rolling Stones coverden hem herhaaldelijk in het begin van hun carrière, en in 2001 werd hij geheel terecht opgenomen in de Rock 'n Roll Hall Of Fame. Jerry Wexler, die het als legendarische producer van Atlantic Records Kon Weten noemde hem 'de grootste soulzanger aller tijden', anderen houden het op een simpel 'King of Rock 'n Soul'. Voor wie nog niet geboren was: we hebben het over Solomon Burke. Toen Burke samen met producer Joe Henry bij wijze van comeback op zoek ging naar materiaal voor 'Don't Give up on Me', werd al snel duidelijk dat hij nog altijd een schare bewonderaars had onder de groten der rock: Elvis Costello, Bob Dylan, Van Morrisson, Tom Waits en Brian Wilson werden bereid gevonden een song bij te dragen. De plaat werd in vier dagen opgenomen - live, zonder overdubs. Burkes stem is na jaren platen maken en zingen in de kerk nog altijd even krachtig, maar ze heeft een nóg mooier timbre gekregen. Denk aan het verschil tussen de vroege en de huidige Tom Waits en u komt aardig in de buurt.

Waits' 'Diamond in Your Mind' is de derde song op 'Don't Give up on Me', en het eerste hoogtepunt: een rammelende, broeierig optimistische song over de hilarische perikelen van verre familieleden van Tom Waits. De backing vocals komen voor de gelegenheid uit een vooroorlogse lampenradio geschald, maar klinken vooral heel tijdloos.

'The Judgement', Costello's bijdrage, maakt meteen korte metten met het nobody sings Costello like Costello-axioma. Wanneer je Burke fantastische zinnen als 'The accused will rise/ to be torn into two/ guilty of nothing but loving you' hoort zingen, weet je meteen: the court of love is in session, Bishop Burke presiding.

'None of Us Are Free' zingt Burke samen met de Blind Boys Of Alabama. Het is een uitgesproken bevrijdingssong - 'None of us are free/ when one of us is chained', zingt het bijziend koor - en een mens zou bijna onderdrukt willen zijn, alleen maar om door deze song bevrijd te kunnen worden.

Bob Dylans rudimentaire bluesjam 'Stepchild' - een afdankertje uit 1978 - valt in dit gezelschap aardig tegen, zelfs al doet Daniel Lanois nog zo z'n best om het nummer met zijn gitaar leven in te blazen.

Brian Wilsons 'Soul Searching' is vederlichte pop. Niet meteen een hoogvlieger, maar Wilson is dan ook - in tegenstelling tot Burke - al een hele tijd past his prime.

Maar dat is echt het enige slechte wat we over deze plaat vol doorleefde deep soul kunnen zeggen, en als u Solomon Burke nog niet kende: the time is now. Koop deze plaat.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234