null Beeld

Review: Sonic Youth - Murray Street


'Radical Adults Lick Godhead Style', het vijfde nummer op 'Murray Street' van Sonic Youth, smeekt om een montage van vanuit diverse hoeken gefilmde American Airlines-toestellen die zich in de vergeefs ten hemel reikende WTC-torens rammen: met elkaa...


'Radical Adults Lick Godhead Style', het vijfde nummer op 'Murray Street' van Sonic Youth, smeekt om een montage van vanuit diverse hoeken gefilmde American Airlines-toestellen die zich in de vergeefs ten hemel reikende WTC-torens rammen: met elkaar concurrerende gitaren en drums bouwen een strakke dreiging op, tot het met de hulp van freejazz-achtige saxofoons tot een explosie komt.

'Murray Street', de zestiende Sonic Youth-plaat sinds hun titelloze debuut precies twintig jaar geleden, is genoemd naar de straat in lower Manhattan waar Sonic Youths Echo Canyon Studio gelegen is, en waar naar verluidt na de aanslagen de motor van een van de gekaapte vliegtuigen landde. Murray Street bevindt zich drie blokken ten noorden van wat nu Ground Zero heet en lag in het beroete en bestofte stuk New York dat een tijd afgesloten werd. De slagschaduw van het drama van 11 september hangt dan ook over de plaat. Maar de met imploderende geluiden en psychotische ritmes volgestouwde platen van Sonic Youth klonken altijd al als een stadshart in overdrive, de gitaren jankten altijd al als zielen in nood, de feedback-stormen vingen altijd al de opwinding en de dreiging van de grootstad.

In New York is alles overdreven. Belandt er elders al eens een vliegje in een oog, in New York moet het meteen een vliegtuig in een toren zijn. Lee Ranaldo overdreef dan ook toen hij in een interview 'Murray Street' 'een klassieke rock-plaat' noemde. En toch knipoogt de titel van de plaat niet toevallig naar 'Abbey Road' van The Beatles: opener 'The Empty Page', waarop systematisch tabula rasa gemaakt wordt, herinnert aan 'Psychic Hearts', de relatief rechtlijnige solo-cd van Thurston Moore; het klagerige 'Disconnection Notice' klinkt als iets van Neil Young in topvorm; en het op gitaargolven dobberende 'Rain on Tin' had net zo goed op 'Marquee Moon' van Television kunnen staan.

Dat trio is de perfecte opmaat voor het elf minuten durende 'Karen Revisited', een wervelende montage van live- en studio-opnamen, die achtereenvolgens de gedaante aanneemt van een door Ranaldo strak gezongen rocksong, een windhoos van feedback die 'Tunic (Song for Karen)' uit 'Goo' echoot, en de perfecte soundtrack bij beelden van de stilte na de storm. De combinatie van de toegankelijkheid van 'Dirty' en de avontuurlijkheid van 'Experimental Jet Set, Trash and No Star' maakt 'Murray Street' het beste van het tweede Sonic Youth-decennium. 't Laat zich aanzien dat Jim O'Rourke, die op het moment van de aanslagen in de studio sliep en sindsdien oververdiend vast Sonic Youth-groepslid is, voor de wonderlijke balans tussen song en noise, traditie en experiment, gitaargeweld en gitaarterreur gezorgd heeft. De heilzame touch van de improvisatiekunstenaar en elektronica-goochelaar uit Chicago was ook al te horen tijdens de vorige tournee: dankzij zijn arrangement kon Kim Gordon zich door de twaalf jaar oude single 'Kool Thing' krijsen als was het een fantastische nieuwe song.

Op 'Murray Street' zingt Gordon twee nummers. In 'Plastic Sun' spuit ze grauwend haat, in 'Sympathy for the Strawberry' ademt ze meisjesachtig naïviteit. Naar dat in gelaagde gitaarstormen gehulde slotnummer verwijst de hoesfoto van Monique Voorhout: twee meisjes plukken aardbeien onder een net dat de vruchten tegen scherpe snavels moet beschermen. De symboliek is duidelijk: muziek die chaos vangt als vrijhaven, de Big Apple als broze aardbei. Maar de harmonie op 'Murray Street' is iel, de veiligheid illusoir: een net stopt wel vogels maar geen staal.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234