null Beeld

Review: Spain - I Believe

 Wat moet een mens met een plaat als 'I Believe' van Spain, als het liefdesverdriet hem al tot aan de enkels staat? Eerst het licht dimmen, een kaars aansteken en een fles wijn opentrekken, om er vervolgens een eind bij weg te romantiseren zoals de ...

Wat moet een mens met een plaat als 'I Believe' van Spain, als het liefdesverdriet hem al tot aan de enkels staat? Eerst het licht dimmen, een kaars aansteken en een fles wijn opentrekken, om er vervolgens een eind bij weg te romantiseren zoals de bijgaande biografie voorschrijft, of ze gewoon bij vol tl-licht en met een koel blik Jupiler in handbereik in de cd-speler schuiven om te controleren of er iets over het leven zelve opstaat? Scenario twee is een aanrader.

'I Believe' leert je namelijk wat je al wist over het leven maar uit pure vrolijkheid weer even was vergeten. Dat alles voorbij gaat bijvoorbeeld, maar dat niets zo eeuwig lijkt te zullen duren als dit eigenste moment. Josh Haden - nog steeds de zoon van de beroemde jazz-muzikant Charlie Haden en nog steeds ploegbaas bij Spain - begint zijn plaat met 'She Haunts My Dreams', een song geïnspireerd door zijn gelijknamige vorige plaat uit 1998, en een mooie uiteenzetting over waar elk liefdesverhaal begint: in dromenland.

'Born to Love Her' dan, oftewel het blinde ongeduld van de verliefde: 'She's wasting time and tempting fate / Tell me why she's so afraid'. Had Haden deze song later in het stuk laten voorkomen, dan was 'I Believe' een veel triestere plaat geworden. Hij heeft echter besloten er de zweep op te leggen, en het loont: twee songs later heeft hij al beet. 'Do You See the Light', won't need no sleep tonight… Als dromen werkelijkheid worden, heeft een mens geen slaap meer nodig.

We zijn halfweg als 'Mary' - de heilige, de vrouw der vrouwen, haar hart is als een open huis - voor het eerst bij naam genoemd mag worden. De buit is binnen en de Jupiler half leeg, het denken kan weer beginnen. Als Haden in 'Make Your Body Move' wat lijkt in te dommelen, is dat de bedoeling: het is namelijk die fase. Net zoals titeltrack 'I Believe' het moment net na het ontwaken uit je slapeloze dagdroom schetst, als je in een wanhoopspoging met een overdreven en clowneske versie van jezelf uitpakt. Het is geen toeval dat 'I Believe' van The Lemonheads had kunnen zijn.

Voor de wijn en de kaarsen zorgt Haden uiteindelijk zelf in 'Oh that Feeling' en 'If We Kissed', twee songs vol vragen en twijfels. Waar ging het fout? Wordt het nog ooit zoals vroeger? Heeft het leven nog zin? Maar de tijd vliegt en voor je het weet is gisteren vorig jaar. Draai afsluiter 'Long Time Ago' op de radio, en de luisteraars zakken gegarandeerd weg in een depressie, maar na de negen voorgaande hoofdstukken van 'I Believe' klinkt het als een feest in de oren.

Wat break up-platen betreft is 'I Believe' nog steeds een stuk lichtvoetiger en geruststellender dan pakweg 'Songs of Love and Hate' van Leonard Cohen of 'Blood on the Tracks' van Dylan, maar het is evengoed een meesterwerk. Ik ga nu naar 'Let There Be Rock' van AC/DC luisteren. Het tl-licht mag aanblijven en er is - geloof ik - nog Jupiler. Sincerely... (jub)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234