Review: Staff Benda Bilili op Leffingeleuren 2012

Een groep die bestaat uit vier rolstoelgebruikers en een vijfde op krukken. ‘De meest smakeloze gimmick ooit’, zou je denken. Maar dan zou je nog nooit een optreden van Staff Benda Bilili bijgewoond hebben.

Want een gimmick is Staff Benda Bilili hoegenaamd niet. De groep werd opgericht door vier Congolese muzikanten die als kind polio opliepen en daardoor verlamd raakten aan de benen. Vastbesloten om zich niet te laten ontmoedigen door pietluttigheden als kinderverlamming sloegen de vier naarstig aan het musiceren. Daarbij beetje bij beetje de wereld veroverend. Of toch die plaatsen van de wereld met rolstoeltoegang.

Twee feestelijk onthaalde platen later – beide trouwens geproduceerd door een Belg - stond de groep zondag op Leffingeleuren. Het moet gezegd: we wisten niet goed wat te verwachten van het bonte collectief. Maar dat kon van u evenzeer gezegd worden: de eerste nummers bleef het publiek vooral steken op wat onwennig geschuifel en beleefd applaus.

Maar na een dik kwartier ging het publiek finaal overstag, en moest er met de heupen geschud worden alsof het een lieve lust was. De rumbamuziek van Staff Benda Bilili ging daarbij allesbehalve vrijuit, aanstekelijk als een kinderziekte en gebracht met het enthousiasme van iemand die zowat alles overwonnen had dat het leven naar hem gooien kon.

De heren van Staff Benda Bilili vissen in dezelfde vijver als de Touareg-nomaden van Tinariwen. Ze hebben op muzikaal vlak misschien weinig gemeen, maar ze delen hetzelfde verrassingseffect en hun overgave. Het was bijna – om een woord te gebruiken dat we nochtans gezworen hadden nooit in de mond te nemen – hartverwarmend.


Hoogtepunt?

Djunana Tanga-Suele, de knar die zo zwaar aan het shaken was in zijn rolstoel dat hij eruit sprong. Vastbesloten de zwaartekracht geen roet in het eten te laten gooien shakete hij dan maar lustig voort op de grond, om dan op het eind van het nummer weer eigenhandig in de kar te klimmen. Niets aan, dacht hij.


Dieptepunt?

Backingmuzikant Roger Landu gaat prat op zijn satongé, een zelfgemaakt snaarinstrument gebouwd uit een leeg conservenblik, een stuk hout en één snaar. De Afrikaanse Seasick Steve dus. Alleen deed het resultaat ons soms wat aan een hysterische gitaar denken die huilend met de tengels tussen een rolstoelwiel zat.


Blikvanger?

Kabamba Kabose Kasungo, de zanger die onder elke arm een kruk van anderhalve meter heeft steken, maar die er toch in slaagde enkele meer dan suggestieve heupbewegingen te etaleren.


Quote?

Kijk verder dan enkel het uiterlijk – Vrije vertaling van de naam Staff Benda Bilili.


Applausmeter


Staff Benda Bilili spelen dinsdag 2 oktober in KVS_Bol te Brussel.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234