null Beeld

Review: Star Wars - Episode II: Attack of the clones

'Ik vind hem niet zo goed,' zeg ik bij het verlaten van de zaal tegen een collega, 'Ik mis de magie en de spirit van de oude 'Star Wars'.' 'En dan?' schampert mijn confrater. 'Deze film is helemaal niet voor jou bedoeld. Hij is bedoeld voor al die tw...

Erik Stockman

'Ik vind hem niet zo goed,' zeg ik bij het verlaten van de zaal tegen een collega, 'Ik mis de magie en de spirit van de oude 'Star Wars'.' 'En dan?' schampert mijn confrater. 'Deze film is helemaal niet voor jou bedoeld. Hij is bedoeld voor al die twaalfjarige kids out there, die de godganse dag op hun Playstation zitten te tokkelen.'

Ja, dat is ook wat George Lucas altijd declareert: hou nu eindelijk eens op met dat melancholische gezeur. De nieuwe trilogie is niet gemaakt voor de fans van het eerste uur, want die hebben het tegenwoordig veel te druk met het grootbrengen van hun eigen kinderen en gaan nauwelijks nog naar de cinema. De meeste bioscoopgangers van nu zijn tussen de acht en de veertien jaar oud - het is de Playstation-generatie die tegenwoordig de zalen vult. Dan is het toch geen slecht idee een film te maken die op één grote videogame lijkt? Want dat is wat 'Episode II: Attack of the Clones' namelijk ís: één groot, opgefokt, uit zijn voegen barstend Playstation-avontuur, waarin de personages lichtsabelend en kickboksend - u zou eens moeten zien wat Yoda allemaal uithaalt - van het ene digitale level naar het andere overgaan. Het jonge volkje vindt het allemaal bangelijk; waar zeur je dan nog over?

Fuck you, George. De waarheid is dat 'Attack of the Clones' een onnoemelijk geesteloze film is die verzuipt in een verschrikkelijke vloedgolf van digitale effecten. De waarheid, beste George, is dat je een klunzig regisseur bent en een nog klunziger scenarist. En die veelgeroemde digitale Playstation-landschappen? Pfffffff, we zaten ernaar te kijken als een koe naar een voorbijrazende trein. 'Episode II' bárst van de exotische ruimtetuigen, sterrenstelsels, planeten, steden, creaturen en figuranten - de film bevat geen enkel shot dat niet door de computer is bewerkt - maar op geen enkel moment konden we ons van het ongemakkelijke gevoel ontdoen dat we naar een verzameling bits & bytes zaten te kijken. Trouwens, blijkbaar is de door Lucas o zo verheerlijkte blue screen-technologie nog niet helemaal je dát, want als je heel goed kijkt, zie je de naden rond de acteurs nog lopen.

Goed, 'Attack of the Clones' bevat heus wel enkele spectaculaire momenten: de flitsende achtervolging in het begin bijvoorbeeld, met Obi-Wan (Ewan McGregor) en Anakin Skywalker (Hayden Christensen) die, terwijl ze in een 'Blade Runner'-achtig decor een premiejager op de huid zitten, allerlei geestige oneliners tegen mekaar zitten op te spuien: even dachten we zelfs dat we in een futuristische buddy cop-movie waren terechtgekomen. Heerlijk gewoon, hoe Anakin na een schermutseling in een bar uitroept: 'Jedi-business! Carry on with your drinks!'

Maar hoe pijnlijk wordt het wanneer de lang aangekondigde love story tussen Anakin en Amidala (Natalie Portman) op gang wordt getrokken! 'Episode 2' zou minstens even romantisch worden als

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234