null Beeld

Review: Starsailor - Silence Is Easy

De tweede plaat van het Britse Starsailor was al historisch nog voor ze goed en wel was ingeblikt: voor 'Silence Is Easy' was producer Phil Spector, notoir optrekker van geluidsmuren én wapenverzamelaar, voor het eerst in meer dan twintig jaar b...

De tweede plaat van het Britse Starsailor was al historisch nog voor ze goed en wel was ingeblikt: voor 'Silence Is Easy' was producer Phil Spector, notoir optrekker van geluidsmuren én wapenverzamelaar, voor het eerst in meer dan twintig jaar bereid gevonden nog eens een opnamestudio binnen te stappen. Hij bleek zo onhandelbaar dat de band hem al na twee nummers bedankte, maar het verhaaltje was nog niet uit: een paar maanden later werd hij gearresteerd nadat er in zijn huis een vrouw dood was aangetroffen. Reactie van Noel Gallagher: 'Toen ik hoorde dat er iemand was neergeschoten bij Phil Spector, dacht ik meteen: 'Laat het de zanger van Starsailor zijn.''

Kan 'Silence Is Easy' ook om muzikale redenen historisch genoemd worden? Helaas. De cd begint ronduit zwak met het banale 'Music Was Saved', en omdat zelfs een ervaren zeeman niet op één been kan staan, komt er nog een dertien-in-een-dozijn-liedje achteraan: 'Fidelity'. Brengt Uncle Phil misschien soelaas? De twee Spector-songs horen bij de sterkste van de cd, maar het is moeilijk te zeggen wát hij er precies mee heeft gedaan: in de titelsong hoorden wij meer John Cale ten tijde van 'Paris 1919', en het sobere, pakkende 'White Dove' heeft Spector zo te horen helemáál niet aangeraakt. Merkwaardig genoeg klinken een paar andere nummers beduidend meer Spectoriaans: in 'Telling Them' is het op de achtergrond treurende strijkorkest nog een bonus, maar in 'Bring My Love' gaan de violen en cello's met de song aan de haal, terwijl 'Four to the Floor' ronduit pompeus is.

Starsailor (voor uw agenda: op 3 november staan ze in de AB) is op zijn best als de stem van James Walsh goed uit de verf komt: bijvoorbeeld in 'Shark Food', wiegend op een xylofoon en besprenkeld met dromerige melodicatonen, of in prijsbeest 'Restless Heart': 1 piano + 1 cello = 2 minuten kippenvel.

We ronden af: 'Silence Is Easy' is bij momenten verre van kwaad en als u de cd-speler verstandig programmeert, houdt u er een leuke albumette aan over, maar dit blijft - net zoals pakweg Coldplay of Travis - muziek voor mensen die netjes hun bord leegeten, met twee woorden spreken en naar hun schoenpunten staren als ze een vuile mop horen. Zonde, want we kennen nog een goeie over Véronique De Kock, drie Chinezen en een percolator.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234