null Beeld

Review: Steak Number Eight op Leffingeleuren 2013

Met een stormram op de voordeuren kloppen: beleefd is het niet, maar je bent wel ineens binnen. Gelukkig heeft Steak Number Eight van beleefdheid nooit een erezaak gemaakt.

We moeten daar eerlijk in zijn: veel volk was er voor de zaterdag van Leffingeleuren niet komen opdagen. Vandaag was dan ook zo'n dag die je met plezier en zonder schroom tegen de schenen zou stampen: miezerregen zwelde zo nu en dan nonchalant aan tot een plensbui, de snelweg mikte u bij elke bocht pootje lap te zetten en de eerste groene bladeren kleurden roodbruin - een onder-de-gordelse klets in het gezicht van de zomermens. Ach, Leffinge ook: een plek zo ver tegen de kust verstopt dat mensen ten oosten van Gent ze geeneens meer op hun landkaarten hebben staan, en de internetproviders er nog altijd sukkelen met de wifi. Wie er wél was, vroeg zich af waar al dat lawaai aan het hoofdpodium vandaan kwam.

Welaan: van Steak Number Eight, en wat een geluid om op een herfsts zomerfestival mee begroet te worden! Werd daar ergens een varken gekeeld met een stuk prikkeldraad of was dat gewoon Brent Vanneste die het publiek begroette? Werd daar metaalafval bij het huisvuil geperst of was dat een soundcheck? En stond daar een groepje onwelriekende jeugd lawaai te maken of waren dat glorieuze Melodieën die wij tussen de feedback meenden te ontwaren? Steak Number Eight heeft nooit moeite gehad met pokkeherrie, maar ze weten ondertussen ook een Topnummer klinkt. Wie ertegen kon dat er al eens een metalakkoord werd aangeslagen, hoorde een catchy rockgroep met een perfecte controle over haar eigen sound.

Schoonheidsprijzen zal de band nog steeds niet winnen - de hoodie hangt immer prominent vooraan in de kast van Brent en maats - maar wat zou dat? Wie moet opboksen tegen de benen van Jessie Ware wint toch nooit, en mensen behagen staat niet op het to-dolijstje van Steak Number Eight. Bewonderenswaardig, alleen: de sfeer in de halfvolle tent was misschien een ietsiepietsie awkward. Een kwart van het publiek - zij vooraan - was oprecht fan, een kwart stond daar omdat er op dat moment niks anders speelde, een kwart moest mee van manlief en een kwart bedekte net niet de oren. Op de achtergrond - heel luid stond het volume niet - het geroezemoes van middagetende tafelaars en mannen met SX-T-shirts die in de hotness van Stefanie Callebaut een filosofisch debat zagen. Wij daartussenin: ons afvragend waarom een goed optreden niet garant stond voor meer sfeer.

Leerden wij vandaag: dat Steak Number Eight volwassen is geworden sinds wij ze voor het laatst zagen een jaar of drie geleden. Maar ook: dat postmetal in het gezelschap van gezinnen uit het Leffingse wat is zoals de liefde bedrijven onder het toekijkende oog van je schoonmoeder - probeer maar eens in de mood te geraken.


Het moment

Een makke opkomst hield Brent Vanneste niet tegen om al screamend te gaan crowdsurfen.


Het publiek

Weinig.


Quote

'Z'es helijk toh wa maher.' Het debat werd afgesloten met een consensus.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234