Review: Stephen Hawking - Het universum

Twee maanden geleden kondigde de licht geniale Britse wetenschapper Stephen Hawking aan dat hij heel binnenkort aan een light versie begint van 'Het heelal', zijn populair-wetenschappelijke bestseller (ruim 25 miljoen verkochte exemplaren) uit 1988. ...

Twee maanden geleden kondigde de licht geniale Britse wetenschapper Stephen Hawking aan dat hij heel binnenkort aan een light versie begint van 'Het heelal', zijn populair-wetenschappelijke bestseller (ruim 25 miljoen verkochte exemplaren) uit 1988. Het boek zou bedoeld zijn voor 'de kinderen en jonge volwassenen' die afhaakten bij 's mans al te technische uiteenzettingen over tijd en ruimte. We hadden al een flauw vermoeden dat Hawking niet helemaal terecht geprezen wordt voor de manier waarop hij de relativiteitstheorie verstaanbaar maakt voor het grote publiek, maar sinds we de neuronenstorm in 'Het universum' (Bert Bakker), de opvolger van 'Het heelal', trotseerden, zijn we er helemaal zeker van: 't zijn gewoon broertjes van Umberto Eco's 'De slinger van Foucault' - we hebben het hier over het soort boek dat iedereen koopt en niemand leest.

In zijn inleiding zet Engelands briljantste mindfucker zijn blik op oneindig en legitimeert op zijn dooie gemak zijn licht masturbatoire beroepsbezigheden: 'Als we ooit een eindpunt zouden bereiken, zou het menselijk enthousiasme afstompen en wegebben. Maar volgens mij zullen we nooit zo'n stilstand bereiken: onze complexiteit, en wellicht ook onze diepgang, zal toenemen en zal altijd in het middelpunt staan van een zich telkens verder verschuivende horizon van mogelijkheden.' Vrij vertaald: ain't never gonna get it, gevolgd door: but that's allright, mama. Hawking raast vervolgens met een rotvaart door de relativiteitstheorie, de snaartheorie – die we graag bij u thuis willen komen demonstreren, maar alleen als er een Fender Stratocaster mee gemoeid is – en de theorie over de zwarte gaten (waarvan we ons vooral herinneren dat de Fransen de term wegens te erotisch getint liever in een euh, zwart gat zagen verdwijnen). De illustraties maken een en ander goed, al is een minimale voorkennis van wetenschap zeker geen handicap, wil je bij het concept 'wormgat' niet gewoon een kilo rauw gehakt associëren.

't Zou onrechtvaardig zijn Hawking een droogkloot te noemen, met name zijn terloopse inktzwarte grappen over de verlammende spierziekte waaraan hij sinds zijn eenentwintigste leidt, zijn erg te pruimen ('Newton bekleedde, net als ik op dit moment, in Cambridge de Lucasian leerstoel, die overigens in zijn tijd nog niet elektrisch bediend werd'), maar net als de voortdurende verwijzingen naar 'Star Trek' kunnen ze niet verhinderen dat Hawking gewoon een eersteklas nerd is, ook al levert zijn mindfucking 'm hoogstwaarschijnlijk ooit nog de Nobelprijs op.

Er zijn vast drie aanstormende wizz kids met een gruwelijk zwak voor wiskunde die in Hawking een astronomisch hoogbegaafde nonkel Van Grauwel zien; wij waren vooral blij dat we ons weer in die bundel van Bukowski konden storten die al een half lichtjaar in een baan om onze keukentafel slingerde.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234