null Beeld

Review: 'Stringmachine' Bjorn Berge - Illustrated Man

Wat er ginder in de lucht zit, we zouden het begot niet weten, maar de ene na de andere interessante plaat komt ons de voorbije weken, maanden, jaren uit Noorwegen toegewaaid. En in verschillende genres: probeer Röyksopp, Kings of Convenience, Erlen...

Charlie Poel

Wat er ginder in de lucht zit, we zouden het begot niet weten, maar de ene na de andere interessante plaat komt ons de voorbije weken, maanden, jaren uit Noorwegen toegewaaid. En in verschillende genres: probeer Röyksopp, Kings of Convenience, Erlend Øye, Jaga Jazzist, Kaizers Orchestra (hun wonderbaarlijke ketelmuziek werd vorige week in dit periodiek besproken) et on en passe maar eens onder één noemer te vatten. En kijk, wat maakt deze week onze terugkeer uit vakantie - toch altijd een zwaarmoedig moment - in één klap goed? Het blinkende rode schijfje 'Illustrated Man' van alweer een bevlogen Viking, ene Bjørn 'Stringmachine' Berge! Een bluesplaat zowaar, en naar verluidt al zijn vijfde solo-cd (meer info op 's mans website: http://www.bjorn-berge.com).
De ruwe-bast-met-uilenbril doet niet geheimzinnig over waar hij zijn mosterd haalt: bij de deltablues van Skip James (de cd opent met een doorleefde uitvoering van 'Cypress Grove'), bij diens leerling Robert Johnson (zijn risqué blues 'Travelling Riverside Blues' - met niks aan duidelijkheid te wensen overlatende strofen als 'Now, you can squeeze my lemon, baby, 'til the juice runs down my leg/You know what I'm talkin' about/You can squeeze my lemon 'til the juice runs down my leg/That's what I'm talkin' about' - krijgt van Berge een funky maar als een capot zo strakzittende jas aangemeten) en bij de witte neger Johnny Winter (van wie Berge het door Fred James & Mary-Ann Brandon geschreven titelnummer covert - toepasselijk, want ook het lijf van de Noor is behoorlijk volgekliederd).
Maar net zo goed zet Berge op 'Illustrated Man' andere, meer verrassende covers naar zijn blues- en funkhand (verbaasd zich in elkaars gezelschap te bevinden zijn dat achtereenvolgens: 'Give It Away' van de Peppers, 'One Meat Ball' van The Andrews Sisters en 'Locomotive Breath' van Jethro Tull), doet hij iets ontroerends met de aan zijn vorig jaar overleden vader opgedragen traditional 'Angel Band' (u mag hierbij aan Nick Cave denken) of schudt hij een handvol eigen nummers uit de mouw.
Hier en daar geholpen door zijn maatje-van-jaar-en-dag Jan Flaaten (op mondharmonica), Kristin Berglund (backing vocals), programmeur Kjetil Ulland of Harald Levang (drums), maar evengoed in vijf nummers helemaal alléén (stampend en aan de snaren snokkend) tekent Berge voor een klein meesterwerkje: een blues-cd die geheel en al bij de tijd is. Il faut le faire, of beter nog: u zou het de Stringmachine moeten horen doen! Het kan: gewoon de cd kópen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234