null Beeld

Review: Sugar - File Under: Easy Listening

Het is alsof de tijd heeft stilgestaan, zestien maanden lang. Het is alsof 'Walking away', het laatste nummer op 'Beaster', een paar momenten geleden door de luidsprekers is opgeslokt, en 'Gift', de openingssong op 'File Under Easy Listening', zich v...

Het is alsof de tijd heeft stilgestaan, zestien maanden lang. Het is alsof 'Walking away', het laatste nummer op 'Beaster', een paar momenten geleden door de luidsprekers is opgeslokt, en 'Gift', de openingssong op 'File Under Easy Listening', zich vlak daarna een weg naar buiten baant: zo mooi gloeit de Oude Sugar na in de Nieuwe. 'Gift' lijkt zich bij de eerste tonen trouwens al in volle vlucht te bevinden; alsof een onoplettende studio-technicus de record-toets te laat had ingedrukt en zich van de domme heeft gehouden. De tanden staan op elkaar, de gitaren grijnzen zuur, Bob Mould zit al een meter diep in zijn tekst. Meteen is duidelijk dat dit niet zomaar een nieuwe plaat is. Het is een hap uit het leven van een popgroep in volle was, een lap rock die uit een groter geheel is weggesneden, de registratie van een episode; alsof het beest even met man en macht in bedwang werd gehouden om er kiekjes van te maken. Ondertussen blaast en briest het al elders, in andere toonaarden.

'Once you give the gift away / there's nothing you can do about it' zingt hij in 'Gift', een vuist van staalblauwe, rusteloze gitaren die op 'File Under Easy Listening' tot drie keer toe klappen mag uitdelen; even verder, in 'Your favourite thing', een naar 'Helpless' lonkende song vol onverzettelijke tevredenheid, over het gevoel dat je hebt wanneer je na jaren van achteloze verliefdheid met een goed nieuw lief scheep gaat, en de bergen voor je ziet opdoemen: 'Verzet jij deze even, schat, dan doe ik die grote'; 'Now that I'm your favourite thing / Let's see what the future brings' zingt Mould, op een toon die verraadt dat hij wéét dat de schoentjes feilloos passen. Ook 'Gee angel' komt knallend en snerpend en zwetend van passioneel zelfvertrouwen de kamer binnen. Het gaat duidelijk goed met Bob Mould; Dokter Wippenstein komt regelmatig aan huis. Alleen in het met een vochtige stem gezongen 'Explode & make up' en het vrolijk wiekende 'Can't help you anymore' wordt er over de schouder geblikt, naar de schimmen van vroeger. In 'Can't help you anymore' stoft Mould het roet van een opgebrande relatie; de opluchting haalt het moeiteloos van de spijt.

'File Under Easy Listening' staat - als we moéten vergelijken - dichter bij 'Copper Blue' dan bij 'Beaster': het is een doorzonde, warme plaat, waar 'Beaster' rauw en verschroeid aanvoelde. Alleen 'Panama City motel' zou naast Beasters 'Come around' kunnen. Het is een suggestieve, melancholische song waarin een zilverachtig rinkelende akoestische gitaar ruw afsteekt tegen een sfeer van radeloosheid en angst; het nummer schroeit naar zijn einde.
Songs die volstrekt nieuwe paden bewandelen zijn 'What you want it to be' (een intro die een paar seconden lang op die van Bowies 'Heroes' lijkt, een song die The Smithereens in hun piekjaren hadden kunnen schrijven) en het door bassist David Barbe geschreven en - duizelend, met het hoofd in de nek - gezongen 'Company book'.

'File Under Easy Listening' zit al een maand in mijn walkman. Ik heb de fast forward-knop niet één keer ingedrukt. Laat dat, qua aanbeveling, volstaan

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234