null Beeld

Review: Tame Impala op Pukkelpop 2010 (Club)

Als onze Flaming Lips-held Steven Drozd "I just discovered that Tame Impala is playing Pukkelpop on the same day as us. Boom!" twittert, is dat voor ons ruimschoots voldoende reden om onze sorry ass richting Club te reppen.

undefined

undefined

Het optreden

We wisten al dat Tame Impala tuk is op festivals. “We like playing gigs on large areas of grass in the sun” staat er op hun MySpace, maar voor een bandje dat er amper twintig uitziet en voor de eerste keer op een Belgisch podium stond, speelden de vier slungels uit Perth (gebronsde Bondi Beach-boys they ain't) een wel erg rielekste set. Zelf noemen ze hun groovy mix van bluesy powerrock en trippy far-out fuzzpop romantic stoner': u mag daarbij aan de Zweedse pysch-rockers van Dungen denken, maar vooral aan de MDMA-versie van de superheavy sound van jaren-zeventig-trio's als Cream en Blue Cheer, mochten die er een gewoonte van gemaakt hebben om elke avond aan een of ander idyllisch Australisch droomstrand het kot (of de palmbomen) in brand te steken in plaats van in naar bier en zweet stinkende holen in New York of Londen.
Zoveel laid-back attitude zorgde er echter voor dat het tempo aan het begin van de set - ondanks puike versies van It Is Not Meant To Be' en kersverse undergroundhit Solitude Is Bliss' - ietsje té gezapig was, een hersenschroeiend psychedelisch intermezzo hier en daar niet te na gesproken. Het was pas bij hun naar sixties-garage smakende cover van Blue Boy's Remember Me' en hun Australische hitsingle Half Full Glass Of Wine' dat hun effectpedalen eindelijk de brandlucht begonnen te verspreiden die we van in het begin verwacht hadden, en het troepje Aussies dat naar de Club afgezakt was - en wij met hen - deftig konden beginnen uitfreaken.
Fijn concert dus, maar we hadden de “fourth-dimensional jams” van Tame Impala toch ietsje intenser verwacht. No wukkas* echter: als we hun binnenkort te verschijnen debuut Innerspeakers' voldoende verteerd hebben, gaan we met veel plezier nog eens kijken.

* voor de niet-Australische-soap-verslaafden: no wukkas' = no wucking forries'…

Hoogtepunt

Solitude Is Bliss' zat wat vroeg in de set, dus we gaan voor het verschroeiende Half Full Glass Of Wine', waarin een donkere krautrock-groove frontaal in botsing kwam met een ge-wel-di-ge bluesy stonerriff van het kaliber waar Masters Of Reality-fans geheid natte dromen aan overhouden

Quote

Nauwelijks half drie was het, en zanger/gitarist Kevin Parker vond Pukkelpop al “really fucking cool”. Flaming Lips op de affiche zien staan, waarschijnlijk.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234