Review: TaxiWars op Pukkelpop 2016 (Wablief?!)

Tom Barman is niet alleen een muzekliefhebber, als hij halfweg het concert van TaxiWars in de coulissen een sigaret gaat roken kan hij ook de gedachten lezen van alle muziekliefhebbers die in de Wablief?! staan. Leg ik zometeen uit.

Beetje de sfeer van de Balkan, dat begin van opener ‘Taxiwars'. ‘Talk too much / don’t speak at all' rijmt op 'One more taxi-call'. We zijn pas vertrokken en ik zie de taxi's al in het geel door Manhattan toeteren.

Barman is vooral met saxofonist Robin Verheyen in gesprek. Straks zullen ze zelfs even met mekaar vechten als Barman een microfoon in 's mans sax steekt.

Uiteraard valt over kleuren en smaken niet te twisten, maar ik geraak niet altijd even makkelijk binnen in dit universum. De tracks zijn puntig, zelfs korter dan die van dEUS, en hier en daar wriemelt en swingt het als de bedwantsen in onze bedjes, dat hoor ik ook wel. Maar in haar geheel is het eerste deel van de set me te droog en te hoekig, er schieten me zelfs totaal mislukte pogingen van vroeger voor de geest om de muziek van Albert Ayler of Maximalist! te vatten. En één track komt in het Frans, met très veel tekst, hetgeen typisch Frans is.

Maar dan komt er iets zachts, de sax is even de sax van Morphine, het is een mooie tune, en ik hoor de bas en de drum beter (wellicht ook omdat de omnipresente Tom Barman even een sigaret is gaan roken). Net als ik helemaal binnen ben beland ik in een déjà vu, entendu en vécu. Is het omdat de frontman weg is? Omdat het festival bijna ten einde is? Is drie dagen drank in de gemiddelde m/v/x van het goede te veel? Weet ik veel, Plots neemt het heel de set al zeer irritante geroezemoes nog toe, en zit ik in exact dezelfde receptie als die waarmee ik vorig jaar Pukkelpop eindigde. Toen was het bij Four Tet te doen: de gemiddelde attention span was daar die van een bebokaalde goudvis, en het gebral en gelal oversteeg de muziek.

Maar wat doet Tom Barman - lezer van mijner en veler gedachten - als hij opnieuw opkomt? Hij richt zich tot de Wablief?! met: ‘Pukkelpop, u bent zeer woelig, Het zijn hier geen laptops op het podium, hé. Het is gevoelige muziek.’. Van daar af wordt alles beter. Barman haalt de stemhervormer boven in ‘Woo That’: in een metalige o-o-o-o lijkt hij Tracheotomieman. ‘Death Ride Through Wet Snow’ is fenomenaal. Bij 'Colosseum’ staat in mijn notitieboekje ‘I’m on the way to your appartment / to make the love that I ‘ve been saving’, en ik zit er amper een woord of drie naast.

De afsluiter wordt met ‘This next one is the first song on our new album’ aangekondigd. Iets van The Beastie Boys, die het op hun beurt van Cheap Trick leenden. 't Gaat om de eerste song van TaxiWars' binnenkort te verschijnen cd 'Fever'. Laat maar komen!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234