Review: The Anniversary Party

Aangestoken door het succes van 'Festen' en door de leute die ze had beleefd op de set van de vierde Dogma-film 'The King is Alive', wilde Jennifer Jason Leigh - u bekend van 'Short Cuts', 'Dolores Claiborne' en 'Single White Female' - ook wel eens e...

Aangestoken door het succes van 'Festen' en door de leute die ze had beleefd op de set van de vierde Dogma-film 'The King is Alive', wilde Jennifer Jason Leigh - u bekend van 'Short Cuts', 'Dolores Claiborne' en 'Single White Female' - ook wel eens een kleinschalige, ongedwongen en spontane film op digitale video draaien. Ze pende samen met haar maatje Alan Cumming een scenariootje neer, trommelde een vracht beroemde collega's op (Gwyneth Paltrow, Parker Posey, John C. Reilly, Kevin Kline, Phoebe Cates), en blies verzamelen in een blitse villa in Beverly Hills voor een huisbakken filmpje dat zich in één nacht en op één locatie afspeelt. Het resultaat, 'The Anniversary Party', is een veredelde homemovie die bewijst dat een spontane en frisse manier van werken niet altijd een spontane en frisse film oplevert. Leigh en Cumming vertolken een glitterkoppel - hij een schrijver, zij een actrice - dat een twintigtal vrienden - allemaal mensen uit het filmwereldje - heeft uitgenodigd ter gelegenheid van hun zesde huwelijksverjaardag. Als satire op de holle lifestyle van de Hollywood-elite breekt deze film weinig potten: dat acteurs en actrices neurotische kwieten zijn die graag een scheve schaats rijden en een pilletje xtc onder de tong leggen, kan je immers tot treurens toe wekelijks in Paris Match en Blik lezen. Leigh en Cumming lijken vooral van de gelegenheid te profiteren om te tonen hoe goed ze wel niet kunnen acteren, met alle catastrofale gevolgen vandien: de Grote Ruzie-scène, die ze overduidelijk speciaal voor zichzelf hebben geschreven, moet zowat één van de pijnlijkste staaltjes van hysterische overacting zijn sinds Penn en De Niro helemaal loos gingen in 'We're No Angels'. Maar vooral naar het einde toe, wanneer de spanningen op het feestje heel voorspelbaar uitmonden in de onvermijdelijke drama's en emotionele uitbarstingen, vallen Leigh en Cumming finaal door de mand. Het lijkt wel een grondwet in de Amerikaanse cinema - zowel mainstream als independent - dat een film moet worden besloten met een zedenlesje. En dus komt er ook in 'The Anniversary Party' een eind aan de fun: ogen vullen zich met tranen, iemand sterft, anderen vallen elkaar weer in de armen, en iedereen gaat berouwvol naar huis. De zondaar dient gestraft; wie stout is krijgt de roe. Uiterlijk lijkt 'The Anniversary Party' misschien op een fris beestje, maar kerf het digitale video-velletje eraf, en je stoot op een film die even conventioneel en moraliserend is als het doorsnee mainstream-product.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234