null Beeld

Review: The Dears - No Cities Left

Tien jaar geleden in een kelderkamertje in Montreal: de rook is te snijden, de drank is in de man en iedere song van The Smiths is goed is voor uren gepalaver. Voor de lol beginnen Murray A. Lightburn en enkele vrienden een bandje, The Dears. Na vijf...

Christophe Verbiest

Tien jaar geleden in een kelderkamertje in Montreal: de rook is te snijden, de drank is in de man en iedere song van The Smiths is goed is voor uren gepalaver. Voor de lol beginnen Murray A. Lightburn en enkele vrienden een bandje, The Dears. Na vijf jaar lanterfanten flikkert Lightburn zijn kompanen buiten en begint hij opnieuw, maar deze keer serieus. In onze contreien valt daar aanvankelijk weinig van te merken, maar één cd, twee ep's en vier winters later komt er eindelijk ook hier een plaat van The Dears uit: 'No Cities Left'. De hopman ziet het groots: 'Written and directed by Murray A. Lightburn' luidt het in het cd-boekje. Te klasseren onder - om het met de titel van één van hun ep's te zeggen - Orchestral Pop Noir Romantique.

De gevolgen van hun Smiths-fixatie van tien jaar geleden zijn nog altijd hoorbaar. Lightburn klinkt soms als Morrissey ('Lost in the Plot'), en 'Don't Lose the Faith' zou zó op 'Strangeways, Here we Come' kunnen, maar ook de Blur van 'Modern Life Is Rubbish' en 'Parklife' is overduidelijk een invloed ('Warm and Sunny Days'). Dat hoeft echter geen reden zijn om The Dears als na-apers af te doen. Luister voor aanschaf bijvoorbeeld eens naar het bezwerende 'Expect the Worst/'Cos She's a Tourist': op gang getrokken door een stel strijkers, vervolgens geënterd door operazangers en beukende drums, even een korte rustpauze, waarna blazers die zo weggelopen lijken uit de laatste Joe Henry-plaat het heft in handen nemen. Slotakkoord: een weemoedig, door alle andere instrumenten verlaten gitaartje. Sterk.

Andere pareltjes ('We Can Have It', 'The Second Part') zijn minder breedvoerig, maar nog altijd opmerkelijk: Morricone meets noise ('Postcard from Purgatory') bijvoorbeeld, of Tindersticks go soul ('22: The Death of All the Romance'). We kennen mensen die krullende tenen krijgen van het Grote Gebaar - zij moeten The Dears vooral mijden - maar alle anderen raden wij aan zich ijlings naar de dichtstbijzijnde platenwinkel te begeven.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234