null Beeld

Review: The Jesus and Mary Chain op Best Kept Secret 2015

'Just Like Honey,' galmde het - een single die uitkwam, en je kon niet snel genoeg naar de platenwinkel. Het klonk alsof de jaren tachtig nooit te slapen waren gelegd, en ik duld niemand die daar bezwaarschriften tegen indient.

Jeroen Maris

'Gps-loze zieltjes hoorden eindelijk: 'Bestemming bereikt''

Nee, de tent was niet helemaal gevuld. Maar wie er wél was, kreeg bijles in liefde en dood. The Jesus and Mary Chain maakt geen ruzie meer, maar dat is niet erg: het bloed zat in de gitaren en in de lyrics en in het mistgordijn op het podium.

Ze speelden 'Psychocandy', helemaal, en het klonk noodzakelijk. Toen het album uitkwam, was ik elf maanden oud. 'Hoe een stofzuiger hoort te klinken,' zeiden schriftgeleerden toen. 'Teenage kicks veranderen nooit,' sprak de grote (mm) in Humo.

'Een plaatje dat veel levens samenvat,' probeerde ik, high van moedermelk en nog niet in duidelijk verstaanbare lettergrepen - veel is er niet veranderd.

Tijdens de rust van de oefenwedstrijd tussen punk en new wave hadden Jim en William Reid shoegaze verzonnen. Hun ontdekking, ons geluk. Ook in 2015, ja: op Best Kept Secret bestudeerde ik mijn schoenpunten, en daar werd ik merkwaardig gelukkig van. Op het podium ging het in een rotvaart - een oude fiets waar je op leerde sprinten. De kwetsbaarheid van 'The Living End', 'The Hardest Walk' en 'Never Understand' klonk brutaal, de hulpkreet in 'Cut Dead', 'Sowing Seeds' en 'Something's Wrong' dringend. En 'It's So Hard' eindigde in het knakken van broze ledematen en het schuiven van vastgeroeste verliefdheden.

Het tempo, de opwinding, de in geacteerde onverschilligheid verborgen wanhoop. 'Dit is actuéél,' dacht ik. The Jesus and Mary Chain doceerde een lesje: doemdenkend kom je het verst. Gps-loze zieltjes hoorden eindelijk: 'Bestemming bereikt'.


Het moment

'Listen to the girl / As she takes on half the world / Moving up and so alive / In her honey dripping beehive'. De woorden horen, en weten: dit wordt een uurtje verwarrende gelukzaligheid.


Het publiek

Hoorde de gil van 1985, riep iets liefs terug, en beperkte zich nog uren tot candy talking.


Quote

Tweet


Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234