null Beeld

Review: The Lord of the Rings: The Two Towers

Eerste vaststelling: 'The Two Towers' is een totaal andere film geworden dan 'The Fellowship of the Ring'. En dat mag enigszins verbazen: zoals u hier en daar heeft kunnen vernemen, heeft regisseur Peter Jackson de drie films van de trilogie simultaa...

Eerste vaststelling: 'The Two Towers' is een totaal andere film geworden dan 'The Fellowship of the Ring'. En dat mag enigszins verbazen: zoals u hier en daar heeft kunnen vernemen, heeft regisseur Peter Jackson de drie films van de trilogie simultaan opgenomen - soms tot grote verwarring van de acteurs, die geregeld zélf niet meer wisten in welke aflevering ze nu eigenlijk zaten. En tóch is 'The Two Towers' een film die helemaal op zichzelf staat, een film met een totaal eigen voorkomen: de look, de toon, de stijl, de spirit, en zelfs de decors verschillen als dag en nacht met die uit 'The Fellowship of the Ring'. Maar is 'The Two Towers' ook béter? Neen. 'The Two Towers' is epischer, grimmiger, en ambitieuzer, maar ook een tikkeltje minder boeiend en op sommige momenten zelfs ronduit vervelend en verwarrend. Peter Jackson trekt alle registers open, maar hij sluit ook bepaalde registers - wég zijn de speelse magie, de licht-folkloristische dimensie, de latente oorlogsdreiging, het gezellige roadmovie-gevoel en de occulte atmosfeer (De Zwarte Ruiters! De Mijnen van Moria!) uit het eerste deel; in 'The Two Towers' bestrijden goed en kwaad mekaar met open vizier, en ligt de klemtoon nagenoeg volledig op Heldenmoed & Wapengekletter. Dat de speeltijd definitief voorbij is, blijkt ook uit de verheven dialogen: 'Wat hebt gij tegen de duisternis gefluisterd, in het bitt're uur van de nacht?', hoorden we iemand declameren, - eat your heart out, William Shakespeare! Al die ernst gaat wel een beetje ten koste van de sprookjesachtige dimensie van het verhaal, maar goed, die stijlbreuk zat ook al in de boeken van Tolkien zélf. Het zwaartepunt van 'The Two Towers' ligt bij de bijbelse veldslag in Helmsdiepte, waar Aragorn (een verbeten Viggo Mortensen), Legolas, Gimli en Koning Théoden (goeie rol van de Britse karakteracteur Bernard Hill) in de clinch gaan met een slordige tienduizend Orks. Meest memorabele oorlogsfeiten: de verraderlijke Wormtongue (Brad Dourif) die, wanneer hij het gigantische Ork-leger overschouwt, van pure ontroering een traan moet wegpinken; de beelden van de oorlogsgeile Orks, die zo hard staan te stampvoeten dat de vloer van de bioscoopzaal mee begint te dreunen; de nachtelijke plensbui in Helmsdiepte; de uit de dood herrezen Gandalf, die in het heetst van de strijd als een soort Mozes-op-oorlogspad zijn toverstaf laat oplichten; en dan natuurlijk de veldslag zélf, die zo indrukwekkend oogt dat zelfs Kurosawa er kouwe rillingen van zou hebben gekregen. Jackson besteedt zoveel tijd en aandacht aan Helmsdiepte dat de andere verhaallijnen er een beetje spankracht bij inschieten: Frodo (nog maar een schaduw van zichzelf) en Sam, die opweg zijn naar Mordor, en Merijn en Pepijn, die een vreemde ontmoeting hebben met een pratende boom, zijn gereduceerd tot tweederangsfiguren, en het constante heen-en-weer-switchen tussen de personages, zorgt af en toe voor hevige concentratiestoornissen. En iemand had toch eens aan Peter Jackson moeten zeggen dat er werkelijk geen hond zat te wachten op nog méér amoureus geflikflooi tussen Viggo Mortensen en Liv Tyler. Gelukkig is er nog Gollem: dit schizofrene, van zelfhaat doortrokken schepsel (een kruising tussen E.T., Steve Buscemi en de kannibalistische baby uit Jacksons 'Braindead') werd geheel uit levenloze computerpixels opgetrokken, en toch vormt hij het kloppende hart van de film. De krankzinnige gesprekken die Gollem onder de blote sterrenhemel met zichzelf zit te voeren, behoren tot de absolute hoogtepunten van het voor de rest ietwat teleurstellende 'The Two Towers'.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234