Review: The Matrix Reloaded

Vier jaar lang - het lijkt wel een eeuwigheid - hebben ze ons op de sequel laten wachten. Drie jaar lang hebben vijfhonderd mensen aan de speciale effecten gewerkt; ze hebben fabrieken uit de grond gestampt, gloednieuwe technologieën bedacht, sp...

Erik Stockman

Vier jaar lang - het lijkt wel een eeuwigheid - hebben ze ons op de sequel laten wachten. Drie jaar lang hebben vijfhonderd mensen aan de speciale effecten gewerkt; ze hebben fabrieken uit de grond gestampt, gloednieuwe technologieën bedacht, speciale camera's gefabriceerd, ultramoderne computerprogramma's ontworpen. Acteurs hebben benen en botten gebroken. Driehonderd miljoen dollar heeft het ding uiteindelijk gekost - ongeveer de helft van het BNP van Zambia. Het resultaat? Een zielloze speciale effecten-show die op geen enkel moment het niveau van zijn voorganger haalt. Wat is er misgelopen? De eerste 'Matrix' was een briljante, door de cyberpunk-literatuur, Japanse anime en Amerikaanse comic book-traditie geïnspireerde martial arts-film, met een verhaal dat de breincellen prikkelde en actiescènes die de regels van het genre opnieuw definieerden. Toen Trinity in die eerste scène omhoog sprong en als een gigantische zwarte kraanvogel in een kungfu-pose bevroor terwijl de camera fullspeed rond haar spinde, was het alsof er een elektrische lading door je lijf schoot: 'Wat-was-dát?!' Je wíst dat je iets zag dat je nooit eerder had gezien, - alsof je zélf de rode pil had doorgeslikt. Maar intussen - en dat is natuurlijk het lot van élke nieuwigheid - zijn de door de broers Wachowski verzonnen bullet time-technieken mainstream geworden en doet iederéén in Hollywood aan kungfu - een beetje zoals iedereen in Limburg tegenwoordig tennist. En nu worden de broers ineens geconfronteerd met de beperkingen van hun eigen technieken. 'The Matrix Reloaded' bevat méér actiescènes en méér kungfu-duels dan de vorige film, maar echte 'Wow!'-momenten zijn schaars: de adrenaline spuit niet meer uit je poriën, de shockwaves blijven uit, de intussen overbekende slow motion-kunstjes verrassen niet meer. De verwondering is foetsie; het oogt allemaal, om Neo maar even te citeren, 'Huh, déjà-vu!' De echte kungfu-diehards zullen allicht likkebaarden, maar op ons maakte 'The Matrix Reloaded' een uiterst geesteloze, mechanische, en repetitieve indruk: Neo duikt ergens op, een tegenstander verschijnt, een drumbeat valt in, en hup, we zijn weer vertrokken voor tien minuten kung-fuckin'-fu. 'The Matrix Reloaded' is geen film, het is een uit zijn voegen gebarsten videogame, waarin de figuurtjes van het ene level naar het andere hoppen en steeds nieuwe tegenstanders moeten bekampen, zonder dat er ooit sprake is van een drama of een plot. Die trippy, lichtjes ontregelende atmosfeer, die de eerste film zo bijzonder maakte, is compleet uit het verhaal verdampt, en nu Neo is uitgegroeid tot een onoverwinnelijke superheld - hij kan zelfs vliegen - die iedereen de baas is, staan ook de spanningsmeters op nul. Tot overmaat van ellende kreunt 'Reloaded' onder een loodzware lading onbegrijpelijke dialogen. De hoofdpersonages, allemaal bloedserieuze harken voor wie je geen greintje sympathie voelt, drukken zich voortdurend uit in het soort taaltje dat je doorgaans alleen maar op de brug van de Enterprise hoort: 'Neo, jij bent een eventualiteit van een anomalie!', hoorden we iemand declameren, terwijl Morpheus pal nadat hij de Nebuchadnezzar heeft zien exploderen losbarst in een verheven 'Ik heb een droom gedroomd, maar de droom heeft mij verlaten!' Hemeltje! Filosofisch gezwans afgewisseld met zielloze kungfu: dat is 'The Matrix' anno 2003. Peter Jackson lacht stiekem in zijn baard.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234