null Beeld

Review: The Motorcycle Diaries

In december 1951 begonnen twee jonge Argentijnen aan een lange motortocht door Latijns-Amerika. Voor de toen drieëntwintigjarige Ernesto Guevara functioneerde het traject (de reis bracht de twee mannen van Argentinië naar Chili, Peru en Ven...

In december 1951 begonnen twee jonge Argentijnen aan een lange motortocht door Latijns-Amerika. Voor de toen drieëntwintigjarige Ernesto Guevara functioneerde het traject (de reis bracht de twee mannen van Argentinië naar Chili, Peru en Venezuela) als een catharsis van je welste - de sociale misère die hij onderweg tegenkwam, bezegelde zijn lot en schudde de Che in hem wakker. Regisseur Walter Salles verfilmt deze legendarische motortocht evenwel niet als een koortsig ontwaken, maar als een populistische toeristenfolder. De reis begint grappig: we telden ongeveer vier valpartijen in negen minuten. Die licht-komische momenten maken meteen duidelijk waar Salles met z'n film heen wil - dit wordt geen opruiend pamflet, geen waarachtig portret van Latijns-Amerika, maar een hagiografische crowdpleaser zoals Salles ze wel vaker maakt: zie 'Central Do Brasil' en 'Abril Despedaçado'. Salles portretteert Guevara niet als een revolutionair-in-wording maar als een weemoedige, James Dean-achtige avonturier: Che voor de Harry Potter-generatie. 'You're missing the point!', zegt u nu, ''The Motorcycle Diaries' gáát ook helemaal niet over de revolutionaire Che van de posters en de T-shirts; dit is een film over de pre-revolutionaire Che!' Dat klopt, maar toch ook weer niet: die motortocht nam voor de echte Ernesto wel dégelijk de allure aan van een rite de passage (om maar eens een duur woord te gebruiken) - de man zag onderweg zoveel onrecht dat hij van de weeromstuit besloot er 'iets aan te doen'. Maar Salles heeft amper oog voor de maatschappelijke ellende en slaagt er nauwelijks in Ernesto's catharsis voelbaar te maken; de cineast heeft integendeel vooral oog voor de komische valpartijen, voor de (erg fraai in beeld gebrachte) schoonheid van de Andes en van Machu Picchu, en voor de mooie ogen van hoofdacteur Gael García Bernal, waarin men wel een Rudolph Valentino-achtige glans kan ontwaren (Bernal kijkt naar het sociale onrecht zoals naar een prachtige zonsondergang), maar géén innerlijke politieke bewustwording. Om 's mans déclic dan toch een kléin beetje in de verf te zetten, grijpt Salles uiteindelijk naar een hoogst melodramatische en overnadrukkelijke scène waarin Ernesto de Amazone overzwemt(!) en in een leprakolonie weer aan land klautert: symboliek! Metafoor! 'The Motorcycle Diaries' is een entertainende feelgoodfilm die Che weer onder de spotlights plaatst, maar hem ook een beetje begraaft; voor een vollediger plaatje wordt het allicht wachten op 'Che', de biopic van Steven Soderbergh starring Benicio Del Toro.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234