Review: The National op Pukkelpop 2014 (Main Stage)

Business as usual, mààr uitstekende business as usual.

When in Belgium, drink beer. Matt Berninger nipte aan het begin van het concert aan een pintje in plaats van de gebruikelijke fles rode wijn. Maar verder toverde The National vanavond geen grote verrassingen op de planken, wel veel goeie versies van een uitstekende selectie songs.

Een concert van The National, dat is toch altijd een beetje afwachten. Kijken hoe ze (Matt vooral) balanceren tussen break-down en briljantie. Afwachten of Matt in vorm zal zijn, of hij de regel 'I was not supposed to be here' uit opener 'Don't Swallow the Cap' niet meteen in realiteit zal omzetten. Maar vanavond verliep alles vlekkeloos. De band plukte songs bij elkaar uit 'Trouble Will Find Me', 'High Violet', 'Boxer' en 'Alligator'. Op een reuzegroot scherm achter de band werden het hele concert lang beelden geprojecteerd, die veel weg hadden van ingekleurde, vervormde veiligheidscamerabeelden. Bij de close-up van het oog die tijdens de openingsnoten van 'I'm Afraid of Everyone' deden de koude rillingen voor het eerste koerske langsheen onze ruggengraat. De drumbeat hield de song aan de grond, vooraan op het podium ontvlamde spontaan een gitaar, en Berninger ging voor het eerst écht op zijn microfoonstandaard leunen. Wanneer meteen daarna 'Conversation 16' richting refrein begon te galopperen, was het een tweede keer prijs.

Elk nummer klonk vlekkeloos, maar mocht rafelen langsheen de randen, nukkig van richting veranderen, wispelturig zijn. Een duo koperblazers kleurde songs mooi in ('England', waarin lichtdruppels over de schermen regenden) of hielden de chaos in bedwang ('Squalor Victoria'). De Dressner Brothers trapten 'Mistaken For Strangers' op gang met een metalige Sonic Youth-gitaren, lieten een gitaar op het podium stuiteren om het perfecte geluid te produceren tijdens 'I Need My Girl' en deden hun instrumenten als sirenes klinken in 'Graceless'. En Matt, die struinde tussen de nummers door als een leraar Engels met een iets te hip brilmontuur over het podium. Die wist ons oude hart te beroeren met de eenvoud van 'I Need My Girl', zwijmelde elegant door 'Fake Empire' en kromp helemaal in elkaar tijdens een jakkerend 'Graceless'. Intussen was het bier alweer vervangen door rode wijn.

Geheel volgens de verwachtingen dook Berninger uiteindelijk de frontstage en daarna het publiek in tijdens 'Mr. November'. Het zorgde voor het eerst voor zichtbare opwinding op de wei. Niks mis met voorspelbaarheid: het doet elke ochtend de zon weer opgaan en schept verwachtingen die zowaar ingelost worden. Maar onvoorspelbaarheid is beter: toen Matt tijdens afsluiter 'Terrible Love' opnieuw van het podium sprong voor een tweede wandeling over de wei, wisten we dat we ook de volgende keer naar The National zouden komen kijken.


Het moment

Onze favoriete song blijft 'Bloodbuzz Ohio', het lied dat ervoor zorgde dat 'rondtoeren door Ohio' meteen een ereplaats op onze bucket-list versierde. Vanavond kreeg de intro een nieuwe verpakking, was kippenvel ons deel wanneer u met zijn allen 'I was carried to Ohio in a swarm of bees' meebrulde, en spatte er in verleidelijk slow-motion bloed over de backdrop. En die zanglijn met Matts bariton is er één om in te gaan wònen.


Het publiek

Keelde de (oude) hits luidkeels mee, maar toonde zich niet compleet platgewalst door de The National-machine, en bereikte pas iets dat op een kookpunt geleek in de buurt van de baan die Matt door de massa beschreef.


Quote

'It's quite a company' en het lachje op Matts gezicht, toen hij die regel zong terwijl hij voor de tweede keer omstuwd werd door een (plaatselijk) dolenthousiaste meute fans.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234