null Beeld

Review: The Pianist

'Te traditioneel', 'te academisch', 'geen Gouden palm waard'. Het gemor was niet van de lucht toen juryvoorzitter David Lynch in mei jongstleden de hoofdprijs op het filmfestival van Cannes toekende aan Roman Polanski. En, toegegeven, 'The Pianist'

'Te traditioneel', 'te academisch', 'geen Gouden palm waard'. Het gemor was niet van de lucht toen juryvoorzitter David Lynch in mei jongstleden de hoofdprijs op het filmfestival van Cannes toekende aan Roman Polanski. En, toegegeven, 'The Pianist' ís ook een erg traditioneel opgebouwd en klassiek in beeld gezet oorlogsdrama - de nazi's marcheren zoals in hun beste dagen door de straten, joden krijgen ervan langs, bommenwerpers doorklieven de wolken. Maar laat u niet misleiden: de aanpak van 'The Pianist' oogt misschien academisch, maar de afterburners van de film zijn ronduit verschroeiend. De film vertelt het verhaal van Wladyslaw Szpilman, een achtentwintigjarige Pool van joodse komaf (indrukwekkend vertolkt door de relatief onbekende acteur Adrien Brody), die er op het nippertje in slaagt aan deportatie te ontsnappen en onderduikt in het getto van Warschau, waar hij maandenlang teert op broodkruimels en brak water en zich als een radeloze rat in kieren en gaten verstopt voor bonkende nazi's en verraderlijke Polen. Maar het is overduidelijk dat het (waargebeurde) verhaal van Szpilman slechts dient als kolksluis voor Polanski's eigen oorlogsherinneringen: 'The Pianist' is een door-en-door-autobiografische film, zelfs al blijft Polanski, die als kind zelf ternauwernood aan deportatie wist te ontsnappen, het ten stelligste ontkennen. 'The Pianist' heeft visueel misschien minder allure dan 'Schindler's List', maar bij Polanski vóél je en zíe je tenminste dat hij, in tegenstelling tot Spielberg, de gruwel echt heeft beleefd: de pijn en de authenticiteit spatten van het scherm. Het apocalyptische getto-landschap waarin Szpilman zich ophoudt, kan zelfs worden opgevat als een hallucinante metafoor voor Polanski's geknakte state of mind. Bovendien doet Polanski iets wat Spielberg, die zich in 'Schindler's List' in onze ogen aan een zwaar misplaatste vorm van mooifilmerij bezondigde, niet aandurfde: hij filmt - zonder poespas, zonder violen op de soundtrack - de brutaliteit van de nazi's, zoals in die afschuwelijke scène waarin de nazi's zonder pardon een oude man in een rolstoel van op een balkon tegen de straatstenen gooien. Het is maar één van de talloze taferelen die zich voorgoed in uw ziel zullen branden. 'The Pianist' is een hartverscheurende, niet te missen film.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234