Review: The Pledge

We moeten ze met een dubbelbol vergrootglas gaan zoeken, maar toch worden er anno 2001 in Hollywood nog gedurfde en eigenzinnige films gemaakt: 'A.I.' van Steven Spielberg (in de zalen vanaf 24 oktober) en 'The Pledge' van Sean Penn bijvoorbeeld zijn...

We moeten ze met een dubbelbol vergrootglas gaan zoeken, maar toch worden er anno 2001 in Hollywood nog gedurfde en eigenzinnige films gemaakt: 'A.I.' van Steven Spielberg (in de zalen vanaf 24 oktober) en 'The Pledge' van Sean Penn bijvoorbeeld zijn allebei twee heel persoonlijke en buitengewone films die hoog boven de dikke, vette Amerikaanse eenheidsworst uittorenen. 'The Pledge' sluit qua stijl, toon en thematiek aan bij de vernieuwende New Hollywood-films uit de eerste helft van de jaren zeventig: het is een trage, contemplatieve, rijke en diepgravende karakterstudie die alle commerciële wetten fluks aan z'n laars lapt, het doet zonder plakkerig sentiment of flitsende actie, en niet bang is om donkere thema's aan te snijden - kortom, een verademing in het schrale en op hapklaar entertainment gerichte Amerikaanse cinemalandschap. Net als Penns vorige films 'The Indian Runner' en 'The Crossing Guard', draait 'The Pledge' rond een man die langzaam aan zijn innerlijke littekens, builen en kwetsuren ten onder gaat. Jack Nicholson speelt Jerry Black, een uitgeleefde rechercheur die op de valreep zijn pensioen nog even uitstelt om de gruwelijke moord op een achtjarig meisje te onderzoeken. Oog in oog met de door verdriet en wanhoop verscheurde moeder, zweert Jerry plechtig dat hij de moordenaar zal vinden. Het klinkt als de duizendste flik-jaagt-op-serial-killer-film, maar gierende achtervolgingen, spannend detectivewerk of oorverdovende schietpartijen hoeft u niet te verwachten: 'The Pledge' ontpopt zich snel tot een zalig trage, bladstille en indroeve ballad over een zoekende man die ronddwaalt met een loodzwaar kruis op zijn schouders. Penn filmt niet uit sensatiezucht, kijkcijferdwang of effectbejag, maar uit liefde, heimwee en pessimisme - liefde voor de weidse landschappen waarin de steeds waanzinniger wordende Jerry zich ophoudt, heimwee naar het ongerepte Amerika, en pessimisme over de menselijke natuur. Penn drinkt uit dezelfde bronnen waaruit zijn idolen Sam Shephard, Neil Young en Bruce Springsteen hun inspiratie halen - Shephard speelt in 'The Pledge' overigens de rol van Jerry's overste. Nu u het zelf zegt: het is eigenlijk niet te geloven dat Sean Penn, die nog niet zolang geleden door het leven rolde als een vlammende brok agressie die elke journalist die een seconde te lang in zijn richting keek tegen de vlakte sloeg, is kunnen uitgroeien tot zo'n sensitief, getalenteerd en fijnbesnaard cineast. Hij mist misschien het natuurlijke cinematografische meesterschap van zijn grote voorbeeld Terence Malick, maar toch: de kracht en de schoonheid van sommige scènes, zoals die waarin Jerry de moeder meedeelt dat ze haar kindje vermoord hebben teruggevonden, vallen met geen pen te beschrijven. Met zo'n man in de regiestoel, en met zo'n interessant hoofdpersonage om zijn tanden in te zetten, hoeft het niet te verbazen dat good old Jack Nicholson, die de laatste jaren wat al te gemakkelijk zijn grijnslach, zijn zonnebril en zijn wenkbrauwen voor zich liet acteren (met 'As Good As It Gets' als absoluut dieptepunt), eindelijk nog eens een absolute toppresatie neerzet (en geef toe: dat was geleden van 'Five Easy Pieces' en 'The Last Detail'). En niet alleen Nicholson is in topvorm: ook Benicio Del Toro, Mickey Rourke, Helen Mirren, Vanessa Redgrave en Penns bloedeigen vrouw Robin Wright-Penn staan fantastisch te acteren, blij als ze zijn dat ze nog eens mogen meespelen in een goeie film. Zij weten allemaal wat u na 'The Pledge' ook wel zult beseffen: dat er een authentiek auteur schuilt onder Seans pennen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234