null Beeld

Review: The Streets - A Grand Don't Come For Free

'Debuut van het jaar!!!' juichte de Britse pers twee jaar geleden over 'Original Pirate Material' van The Streets (aka Mike Skinner) en - leuk is anders - we moesten hun algauw gelijk geven. Maar blijkens opvolger 'A Grand Don't Come for Free' heeft ...

'Debuut van het jaar!!!' juichte de Britse pers twee jaar geleden over 'Original Pirate Material' van The Streets (aka Mike Skinner) en - leuk is anders - we moesten hun algauw gelijk geven. Maar blijkens opvolger 'A Grand Don't Come for Free' heeft Skinner tegenwoordig alweer wat anders aan z'n hoofd dan geezers on Es, darlin's on charlie of andere grootstedelijke geneugten: de plaat vertelt het verhaal van ene Mike, zijn vriendinnetje Simone en zijn maat Scott, en hoe die te maken krijgen met kapotte televisies, platte gsm-batterijen en meer van die alledaagse beslommeringen. Met wat kwade wil zou men de tweede van The Streets dus een conceptelpee kunnen noemen, maar wij spreken liever van gewoon een fantastische plaat.

Skinner doet zijn gootsteendrama namelijk uit de doeken tegen een achtergrond van onweerstaanbare, verslavende muziek: de housy arrangementen van 'Original Pirate Material' heeft hij grotendeels overboord gegooid, en in plaats daarvan krijgen we welgemikte garagebeats, punkgitaren, en zelfs onvervalste popballads!

De grandioze opener 'It Was Supposed to Be So Easy' is een loflied op de Totaal Verkwanselde Dag. Over hakkelende trompetten rent Onze Held van hot naar her, maar hij slaagt er niet in die verdomde dvd voor sluitingstijd terug te brengen, geld af te halen én op tijd te zijn voor mum's tea, en bovendien is zijn schoendoos met duizend pond 'spaargeld' (de grand uit de titel) zoekgeraakt. 'I should have just stayed in bed like I know how' klinkt het. We kénnen het gevoel.

In 'Could Well Be In' wordt Mike verliefd op Simone, en met naïeve, eerlijke overpeinzingen als 'I saw this thing on ITV the other week, said/That if she played with her hair she's probably keen, well/She's playing with her hair well regularly/So I reckon I could well be in' is deze innemende ballad meteen het meest ontroerende moment van de plaat. Niet dat er op de andere tien tracks geen Inzichten te rapen zijn. In 'Not Addicted' wordt over een heerlijk simpele stuiterbeat de verleiding van het gokspel uitgelegd; de eurotrance-pastiche 'Blinded by the Lights' biedt inzicht in de psyche van de totaal-naar-de-zak-zijnde fuifganger (het enige nummer dat verwijst naar de xtc-odes op 'Original Pirate Material') en in het welhaast onbekommerde popdeuntje 'Wouldn't Have It Any Other Way' bezingt Mike zijn luilekkerleventje (vanzelfsprekend mét gigantische spliff binnen handbereik) at Simone's.

Halverwege de plaat wordt de sfeer grimmiger. In 'Get Out of My House' - het kaalste én béste nummer van de plaat - kibbelen de tortelduifjes elkaar murw (herkenbaarheidfactor 10!). Resultaat: Mike komt op straat te staan en besluit zijn Simone dan maar te bedriegen met de eerste de beste troela in a Topshop top (het levert de fantastische single 'Fit But You Know It' op). Berouw komt na de zonde in 'Such a Twat', een garage-nummer dat - als we écht willen vitten - samen met het paranoïde 'What Is He Thinking?' (waarin Mike zijn maat Scott verdenkt van backstabbin' allerhande) een dipje in het verhaal is.

Maar dan is er de tearjerker 'Dry Your Eyes', een dronkemansduet waarin Mikes gebroken hart wordt gelijmd door Scott (oorspronkelijk een rol voor Chris Martin van Coldplay, we kunnen niet anders dan nieuwsgierig te zijn naar dié versie), en slotsong 'Empty Cans', een donkere monoloog waarin Mike moet vaststellen dat hij er toch weer alleen voor staat. 'Empty Cans' had op ons hetzelfde effect als 'A Life in the Day of Benjamin André' aan het eind van OutKasts wonderbaarlijke 'The Love Below': men blijft verweesd achter en ziet maar één oplossing, de plaat opnieuw beluisteren. En opnieuw. En opnieuw.

Kopen die handel, en wel onmiddellijk!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234