null Beeld

Review: The Vaccines op Rock Werchter 2015

Aan The Vaccines begonnen met Ryan Adams in gedachten. Omdat zijn concert van gisteren nog altijd nazindert, en omdat vanochtend uit zijn Ryan Adams-recensie bleek dat (gvn) op Down The Rabbit Hole was gevallen voor diezelfde ene songtekst: ‘Last time I was here, it was raining / It ain’t raining anymore’. En omdat Justin Young van The Vaccines zijn Ryan Adams-fixatie nooit onder stoelen of banken heeft gestoken.

Ooit een ambiërend singer-songwriter in de vriendenkring van een toen nog onbekend Mumford & Sons, probeerde Young het aanvankelijk onder het pseudoniem Jay Jay Pistolet. Zijn voornaamste invloeden toen: de drie gigabyte ‘Bedhead Bootlegs’ vol onuitgebrachte Ryan Adams-songs die hij al sinds z’n zestiende meezeulde. ‘Ik wou gewoon op Ryan Adams lijken,’ zei Young eens over dat schimmige soloverleden als country- en folkzanger in de nabijheid van de Mumfords.

Wat dat allemaal te maken heeft met het concert van The Vaccines vandaag op Werchter? Niets, tiens. Of toch: Young droeg een countryhemd. Aha! En even dacht ik bij ‘Dream Lover’ van de nieuwe plaat ‘English Graffiti’, een song gedragen door Suzi Quatro-riffs en een overdreven roze-romantisch refrein: dit was een goeie geweest voor Adams’ ‘Britpopplaat’ ‘Love Is Hell Part 1’.

Maar The Vaccines dus. Die zijn heel goed in korte snelle nummers, vooral op een main stage met de zon erop, en de beste rappe waren vandaag ‘Wreckin’ Bar (rarara)’, ‘If You Wanna’, ‘Norgaard’ en de uptempo’s van de nieuwe plaat: ‘Minimal Affection’ en ‘20/20’. Die twee songs brengen regenboogkleuren in een Vaccines-liveset die er voorheen niet waren. De nieuwe plaat verdeelt, en dat komt vooral door de ballads. ‘Dream Lover’ is een donut met felroze glazuur en van die gekleurde spikkeltjes: mierzoet, slecht voor de gezondheid, volstrekt stijlloos, maar je zet er vol schuldig plezier je tanden in. Ook daarnet live niet uitgespuwd. En nog steeds geen buikpijn.

‘Give Me a Sign’ vindt Marcus Mumford de beste song van de nieuwe plaat van The Vaccines. Ik niet. Wat erg opviel: dat Justin Young (in z’n countryhemd) dit van pathos overlopende lied aankondigde op nogal ironische wijze. Hij verlaagde z’n stem tot Elvis-timbre en schakelde over naar de modus ‘Las Vegas-presentator’. Beste Justin, zeg niet dat een song als ‘Give Me a Sign’ om te lachen is, want daar kan ik niet mee lachen. Zou het kunnen dat The Vaccines te veel verstoppertje spelen tegenwoordig achter hier een referentietje en daar een knipoogje?

Overigens: vandaag voor het eerst opgemerkt dat ‘Norgaard’, de song die Young schreef over een Deens fotomodel en vandaag de set afsloot, de Ryan Adams-plaat ‘Easy Tiger’ namecheckt: ‘Do you want a tiger / Crazy crazy easy tiger’.

Zou het kunnen dat ik te veel met Ryan Adams bezig ben?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234