null Beeld

Review: The Zutons - Who Killed the Zutons?


'Ya know I got that feeling it's the best / Got the Zuton Fever in my head', zingt zanger/songschrijver David McCabe in 'Zuton Fever', een door een lome surfgitaar op gang getrokken wals noir die zich rechthoudt te midden van een wirwar van blazers...


'Ya know I got that feeling it's the best / Got the Zuton Fever in my head', zingt zanger/songschrijver David McCabe in 'Zuton Fever', een door een lome surfgitaar op gang getrokken wals noir die zich rechthoudt te midden van een wirwar van blazers en slagwerk. En weet u wat? Het is besmettelijk. Eén week ver, en we zijn al hopeloos verslaafd aan 'Who killed…The Zutons?', het debuut van een groep die tot voor kort (op basis van twee singles) gemakshalve werd ingedeeld bij een nieuwe lichting Britse retro-rockers waarvan het makke The Coral de vermeende voortrekker is. Bollocks, beste vrienden, want The Zutons zijn meer, véél meer: een hecht spelende soulband bijvoorbeeld, of het gedroomde huisorkest voor al uw zieke voodoo-feestjes. Zanger McCabe, een kruising van Jack White, David Byrne en die mallerd die bij Devo achter de microfoon stond, bestrijkt op de plaat het hele gamma tussen hulpeloos en razend kwaad, en zijn groep is van alle markten thuis, maar slim genoeg om de invloeden de songs niet voor de voeten te laten lopen. De single 'Pressure Point' kent u al als de beste lap rock 'n soul die dit jaar op de radio te horen was - die hijgerige koortjes in het begin, die koekendozen van drums, die handclaps en die uitzinnige finale, waarin de duivels eindelijk ontbonden worden - en de rest doet daar zelden voor onder. De slechts door een basdrum begeleide samenzang in het refrein van 'You Will You Won't' doet aan iets van Talking Heads denken (géén b-kant!), en 'Confusion' begint dan wel met dezelfde ironische gitaar als Harry Nilssons 'Coconut', maar wat volgt is een goudeerlijke ballad over afscheid en spijt, met een timide saxsolo die kippenvel per strekkende meter oplevert. Paranoia houdt lelijk huis in 'Havana Gang Brawl', een door allerlei demonen opgejaagd nummer dat baadt in een wellustig Mardi Gras-sfeertje: het is snikheet en er hangt onweer in de lucht, maar niemand weet wanneer het zal losbarsten. 'Remember me' is het klaaglied van een diep ongelukkige jongen die zijn beste vriend verloren heeft aan een meisje, maar zijn verdriet heeft iets ranzigs: het moment waarop hij de helleveeg een mes in de rug ploft, lijkt nooit veraf.

Minpunten? Nu en dan hadden de blazers op stal gemogen, en hier en daar loopt een nummer wat verloren in het geheel, maar beter kunnen we echt niet vinden. Tot nader order debuut van het jaar, zouden wij zeggen. Moge de Zuton Fever gauw ook ú aansteken, en vreugde teweegbrengen in uw hoofd en heupen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234