Review: Thee Oh Sees op Pukkelpop 2016 (Club)

Ieder zijn parcours, en ik kom net van bij The Chemical Brothers, waar ik mijn stylo heb leeggeschreven.

Even zag het er naar uit dat ik - door een schemaverschuiving op vrijdag - het groepje zou moeten missen waar mijn hart het meest naar uit gaat. Dat groepje heet Thee Oh Sees. Het leek of iedereen in de Club-tent een paar dagen geleden een mail had gekregen met daarin: ‘Achtung! Schema veranderd. Men zette in de nacht van vrijdag op zaterdag zo rond 01:00 het reptielenbrein op tien, wij doen de rest.'

Er bestaat een muzikantenvraag die 5-up heet. Er wordt in gepolst naar wie al die goden luisterden op hun vijfde, tiende, vijftiende en twintigste. John Dwyer van Thee Oh Sees antwoordt bij 5 jaar: Donald Duck- en Draculaliedjes. 10 jaar: Van Halen. 15: AC/DC. 20: Can.

Zelfs in zijn bindteksten kruist John Dwyer nergens Donald Duck met Dracula. Onverstaanbaar zijn ze wel: ik kan alleen ‘Thanks for having us’ thuisbrengen. Een enkele keer knalt hij bewust met z’n hoofd tegen de microfoon, en zegt daarna dankuwel. De Can-motorik is wel omnipresent. Van ver denk ik dat Dwyer de korte broek van het schooluniform van Angus Young heeft kunnen lenen. Als ik al tijdens opener ‘The Dream’ dichterbij kruip, blijkt het om een afgeknipte jeans te gaan.

'The Dream' is de signature song. Hoge stem, krautrock, garagerock, robo-metalpunk, gaan-met-die-banaan. Er zit één - fantastisch! - traag, lang uitgerekt psychedelisch headbang-ding in de set, en aan het eind knoeit Dwyer met microfoonstatief en gitaar om zich uiteindelijk freakend op de toetsen naar de coulissen te begeven. Voor het overige kiezen Thee Oh Sees alleen voor het allerhardste en allerpuntigste en alleraanstekelijkste. Iedereen blij!

Er zitten twéé Animals centraal en voorin aan de drums, en mocht u denken: dat drumt zomaar wat bij dit slag holbewoners, dat is in het geval van Thee Oh Sees zeker niet zo. Dwyer vraagt om nog meer geluid voor de bassist. Zelf maakt hij enorm veel indruk aan zijn haast onder de oksels gestoken gitaar.

Het leidt tot hopen overvliegende bekers bier en tot behoorlijk wat gecrowdsurf. Het leidt vooral tot es-sen-ti-ë-le en rock-’n-roll, waar we dezer dagen soms naar moeten zoeken. Ik ga uw tijd overigens niet verdoen met mijn mening. Alles staat in de vier sterren. Als u van niks weet, wacht tot de buren niet thuis zijn, en klik dan Thee Oh Sees aan. Zet op vrij luid. Enjoy!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234