null Beeld

Review: Thirteen


'Thirteen', het regiedebuut van Catherine Hardwicke, dompelt u met harde hand onder in de vreemde gevoelswereld van meisjes van dertien - een wereld vol knuffeldieren, ondeugden, piercing-rituelen, geile topjes en bruisende hormonen. Omdat ze er o ...

Erik Stockman


'Thirteen', het regiedebuut van Catherine Hardwicke, dompelt u met harde hand onder in de vreemde gevoelswereld van meisjes van dertien - een wereld vol knuffeldieren, ondeugden, piercing-rituelen, geile topjes en bruisende hormonen. Omdat ze er o zo graag bij wil horen, papt de dertienjarige Tracy, een voorbeeldig maar ietwat onzeker meisje, aan met Evie Zamora, de heetste chick van de school. Onder de invloed van Evie verandert Tracy binnen de kortste keren van een veelbelovend, met Barbiepoppen spelend snoesje in een ongehoorzame griet die een navelpiercing laat steken, strings begint te dragen, experimenteert met drugs, handtassen steelt, en - ook dat nog! - grote geile negers pijpt. 't Zal je kind maar wezen!

Nu zijn er over dit thema - tienermeisjes-op-het-slechte-pad - reeds duizenden moraliserende zaterdagavondfilms gemaakt, maar zelden werd de pijn van het dertien-zijn zo rauw en meedogenloos in beeld gezet. Het scenario van 'Thirteen' steunt niet op het idee-van-de-dag van een Hollywood-werkgroep, maar werd uit het Leven zelf gescheurd: scenariste/regisseuse Catherine Hardwicke, die haar film meer heeft uitgeschreeuwd dan ingeblikt, schreef het scenario samen met Nikki Reed, de dochter van haar ex-vriend, die enkele jaren geleden zelf overging naar the dark side, in enkele weken tijd van een voorbeeldige leerlinge veranderde in een onhandelbare tiener, en slechts op het nippertje werd gered. Diezelfde Nikki vertolkt overigens zelf de rol van bad girl Evie Zamora. Alsof ze de emoties niet koud wilde laten worden, blikte Hardwicke haar film razendsnel in met een handcamera en heel weinig middelen - alsof ze besefte dat ze maar één kans had om Nikki's verhaal op pellicule te zetten. Het resultaat is een snoeiharde, ongemeen rauwe film, die wordt voortgedreven door dezelfde withete emoties die je ook in de betere Dogma-films aantreft. De vertolkingen zijn al even heftig: Evan Rachel Wood (Tracy) knettert als elektriciteit, maar hou vooral de ogen van Holly Hunter - Tracy's mama - in de gaten terwijl ze desperaat de noodschoten van haar dochter probeert te incasseren en stilaan doodsbang wordt van haar eigen kind. Dat hier niet wordt geacteerd, maar echt wordt beleefd, is goed zichtbaar in de keukenvloerscène, waarin de emoties zo verschrikkelijk hoog oplaaien dat je het gevoel krijgt dat er een piercing door je hart wordt gedreven. Meisjes van dertien: God zegene hen, én hun strings.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234