Review: Tim Parks - Bestemming

Tim Parks, een Brit die sinds het begin van de jaren tachtig in Italië woont, presteerde een klein decennium geleden iets waar wij onze hoed voor afnemen: in 'Italiaanse buren' beschreef hij het niet altijd even fraaie alledaagse leven in een do...

Tim Parks, een Brit die sinds het begin van de jaren tachtig in Italië woont, presteerde een klein decennium geleden iets waar wij onze hoed voor afnemen: in 'Italiaanse buren' beschreef hij het niet altijd even fraaie alledaagse leven in een dorp bij Verona zónder zijn gastland voor het hoofd te stoten. Hij mocht in '95 zelfs ongestraft een vervolg uitbrengen: 'Italiaanse opvoeding', dat zopas in het kielzog van Parks' nieuwe roman 'Bestemming' (De Arbeiderspers) in vertaling verschenen is.
Is 'Italiaanse opvoeding' een vrolijk voortkabbelende sequel van een bestseller, dan duikt 'Bestemming' diep in de naar rotting geurende onderbuik van de mensheid. Parks beschrijft 72 hectische uren in het leven van de Britse ex-journalist Christopher Burton, die net vernomen heeft dat zijn schizofrene, in Italië wonende zoon zelfmoord heeft gepleegd. Burton reist samen met zijn vrouw naar Italië, passeert door een schijnbaar eindeloze stroom luchthavens, stations en koffiehuizen, en wordt in razend tempo heen en weer geslingerd tussen een ruime keuze aan gevoelens. Zo ontstaat een niets en niemand ontziend lamento, dat slechts sporadisch naar sotto voce overgaat: 'Toen klonken er vanuit het niets, maar in een zachte duidelijke stem, de woorden: wat we doen is altijd minder en slechter dan wat we zijn.'
Burton probeert ook te achterhalen waarom hij als journalist en als echtgenoot mislukt is. Hij beseft dat de Italiaanse neiging tot melodramatische hysterie – zijn vrouw beheerst die tot in de puntjes – en zijn eigen Britse we-zullen- -wel-zien-aanpak niet zo goed bij elkaar passen als hij altijd had gedacht, en zijn plannen om een boek te schrijven over de wiskundige voorspelbaarheid van de volksaard ('Weten betekent de toekomst kennen') botsen met het besef dat zijn leven stuurloos naar een onbekende bestemming zwalpt. Hoogtepunt in Reeds boek ('dat zijn respectabele carrière tot een monument zou moeten maken') moest een interview worden met voormalig Italiaans premier Andreotti, door zijn onaantastbaarheid en geloof in de eigen mythe het schoolvoorbeeld van Burtons theorie. De schrijver ziet zelfs merkwaardige parallellen tussen Andreotti's politieke loopbaan ('Elke verandering die hij heeft ingevoerd was om alles bij het oude te houden.') en zijn eigen huwelijk, waarin de ruzies 'altijd een manier geweest zijn om de dingen te laten zoals ze waren.'
In 'Bestemming' legt Parks niet alleen de innerlijke tegenstrijdigheden in het land van Duces en Cavalieres voorgoed bloot, hij toont zich tevens een meesterlijk observator van de menselijke geest

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234