null Beeld

Review: Tinariwen op Couleur Café 2012

Zich in Brussel en randgemeenten vertonen in nikab is tegenwoordig behoorlijk not done. Maar kijk: gooi er de juiste setting tegenaan, een podium op een wereldmuziekfestival bijvoorbeeld, en het resultaat is niets minder dan een lekker ouderwets feesje.


Op de planken

De heren en dames van Tinariwen zagen eruit alsof ze na een lange trektocht net de kameel aangebonden hadden in de backstage, om vervolgens linea recta het podium op te klimmen. En, bij de baard van de profeet nog aan toe, zo klonken ze ook. Zwoele, zwartgeblakerde ritmes die een zang begeleiden die even zalvend als bewerend is. Alle teksten van de groep zijn trouwens in het Berbers, wat, naast het feit dat er zo maar bitter weinig meezingmomenten overblijven, ervoor zorgt dat je nog méér het gevoel krijgt rond te struinen in de Sahara. Nooit geweten dat uitdrogen in de woestijn zo funky kon zijn.

Het bonte gezelschap van Tinariwen kan als geen ander aanspraak doen op een woelig verleden. Opgericht in een Libisch Touareg-rebellenkamp waar muziekinstrumenten het in aantal moeten afleggen tegen AK 47’s: qua rock-’n-roll-gehalte toch wel een solide negen op de schaal van Kilmister. Maar ook op het vlak van puur talent kunnen de Touaregs zich meten met de meeste so called moderne gitaarvirtuozen. Magistrale solo’s die uit de losse pols geschud worden, en een tempo waar zo hard de zweep op ligt dat je zou denken dat het een kamelenkont was. Eén minpuntje misschien: tussen de verschillende nummers was niet echt veel variatie te vinden. Maar ach, die vind je in de woestijn ook niet.

Wist u trouwens dat de groepsnaam Tinariwen ‘woestijnen’ betekent in de taal van de Touaregs? Geen dank.


Het publiek

Om het met een understatement te zeggen: er werd hier en daar al eens een danske geplaceerd.


Hoogte- en dieptepunt

Speciale vermelding voor de twee meisjes aan onze rechterkant die, schijnbaar in trance, qua lenigheid menig slangenmens anderhalf uur lang het nakijken gaven. We zouden opgewonden geworden zijn als we niet zo bang waren. Respect!


Krijsen, tieren, blaten: de festivalcitaten

Hey, ça va? en merci beaucoup. Helaas maar weinig verstaan van de rest. Ons Berbers kan beter, we geven het toe.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234