null Beeld

Review: Tom Waits - Real Gone

Vrouwen! Tom Waits vertelde vorige week in Humo dat hij als titel voor zijn nieuwe cd aan 'Clang Boom Steam' had gedacht (tevens het dertiende nummer op de plaat), maar dat mevrouw Kathleen Waits-Brennan het gepaster vond de plaat 'Real Gone' te noem...

Vrouwen! Tom Waits vertelde vorige week in Humo dat hij als titel voor zijn nieuwe cd aan 'Clang Boom Steam' had gedacht (tevens het dertiende nummer op de plaat), maar dat mevrouw Kathleen Waits-Brennan het gepaster vond de plaat 'Real Gone' te noemen. En zo geschiedt dan in een modern gezin. Terwijl er toch geen betere omschrijving bestaat voor de muziek van Tom Waits dan clang boom steam (of tsjakka tsjik poeh dan wel doekka zjoeng tak). Shake, rattle & roll en A wop bop a lula, a wop bam boom nog aan toe!

Een beetje follower of Waits - sinds de belegering der Antwerpse telefooncentrales weten we dat ze met veel zijn - vermoedt na deze inleiding al dat 'Real Gone' in het verlengde ligt van de diepe grom & de ketelmuziek die de voorbije twintig jaar en acht platen 's mans handelsmerk zijn geworden. En zo is dat. Op 'Real Gone' trekt Waits dat extreem door, en is hij bijwijlen meer een knarsende human beatbox (hij stuurt moeiteloos Rahzel naar af!) dan zanger of verteller. U hoort ons niet klagen. Hoewel dat laatste aanvankelijk anders was hoor: in besloten kring hebben wij ons na ampele beluistering weleens laten ontvallen 'dat de plaat niet tot Waits' beste werk zou behoren'. Wél dus - het is een groeiplaat. Nu de advance copy ons al een paar maanden vergezeld heeft, piepen we geheel anders en hebben we onze mond al duchtig met zeep gespoeld: 'Real Gone' mag onverkort bijgezet worden in het rijtje van all time Waits classics. Beter dan 'Mule Variations' uit 1999, véél beter (want toegankelijker en met mooiere songs) dan 'Alice' en 'Blood Money' uit 2002.

Over 'Real Gone' hangt een nevel van onbehagen - verlaten worden, sterven of in de steek gelaten worden zijn de hoofdthema's, vandaar ook Brennans titelsuggestie - maar toch klinkt de plaat vrolijker dan we van Waits gewend zijn. 't Is blues, maar met een grijns - op de achtergrond grinnikt de geest van big bad Howlin' Wolf, zijn 'Spoonful' is onbewust de rode draad die door de vijftien songs en de hidden track ('Chick a Boom') loopt. Althans, zo horen wij het. Elders weerklinkt de soul (in verhakkelde vorm weliswaar) van James Brown en Sam Cooke (de ooh-ah/ooh-ah's uit 'Chain Gang' in 'Don't Go into That Barn'), vertelt Waits als in zijn beste, prille 'Nighthawks at the Diner'-dagen een verhaaltje over freaks ('Circus') of raakt hij de gevoelige snaar met krakkemikkige ballads: 'Trampled Rose', 'How Is It Gonna End', 'Baby Gonna Leave Me'. En de tijdgeest heeft ook zijn rechten: in het bijna 7 minuten durende, impressionante 'Day After Tomorrow' kruipt Waits in de huid van een soldaat in Irak, aan de vooravond van zijn terugkeer naar huis, terwijl de oorlog nog volop woedt. Wát een aanklacht! Nog meer uitschieters? Het brallerige 'Hoist That Rag' en het 11 minuten-epos 'Sins of My Father', dat we maar reggae-blues zullen noemen.

Het is verleidelijk om op 'Real Gone' de rol van gitarist Marc Ribot uit te vergroten - eindelijk terug aan boord - maar dat zou de anderen te kort doen. Bassist en Waits-oudgediende Larry Taylor, zoon-percussionist-dj Casey Waits, banjospeler-gitarist Harry Cody en de (ex-)ritmetandem van Primus, drummer Brain (Mantia) en bassist Les Claypool, voelen namelijk ook perfect aan waar ze gaten moeten opvullen dan wel openlaten. Sterk.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234