null Beeld

Review: Tom Waits - The Dime Store Novels, vol. 1 (Live at Ebbets Field)


Tom Waits-fans aller landen mogen zachtjesaan beginnen te jubelen, want volgens de laatste berichten zouden er in april 2002 - nauwelijks twee jaar na de release van 'Mule Variations' - ineens twéé gloednieuwe Waits-platen in de winkelrek...

Jürgen Beckers


Tom Waits-fans aller landen mogen zachtjesaan beginnen te jubelen, want volgens de laatste berichten zouden er in april 2002 - nauwelijks twee jaar na de release van 'Mule Variations' - ineens twéé gloednieuwe Waits-platen in de winkelrekken moeten liggen.

Ze hebben zelfs al een naam: 'Alice' en 'Red Drum' (wellicht een verdoken eerbetoon aan Stanley Kubricks 'The Shining') zouden volgens welingelichte bronnen vooral akoestisch werk bevatten, en geïnspireerd zijn door 'Woyzek' en 'Alice', twee opera's van Robert Wilson waaraan Waits het voorbije jaar meewerkte.

En voor wie zelfs niet meer tot april kan wachten, is er nu 'The Dime Store Novels, Vol. 1', een integraal radio-concert (mét publiek) uit 1974 dat al jaren in bootlegvorm de ronde deed, maar pas nu voor het eerst officieel wordt uitgebracht.

Waits had in 1974 pas twee platen gemaakt, 'Closing Time' en 'The Heart of Saturday Night', en was dus verplicht hoofdzakelijk daaruit te citeren, iets waarmee hij enkele jaren later definitief gestopt is. Van songs als 'Martha' of 'Ol' 55' zult u dus slechts met bovenmenselijke inspanningen een andere live-versie vinden.

Waarom Waits niet meer graag teruggrijpt naar die periode valt makkelijk te verklaren. Hij had toen nog teksten van Dylan ingelijst tegen de muur hangen, rookte omdat Jack Kerouac dat deed en dronk omdat zijn imago erom vroeg. Of zoals het in het cd-boekje staat: 'A real early and intimate display of the man in his beat poet mode'. Om de mode te kunnen dicteren, moet je ze wellicht eerst een tijdje op de voet hebben gevolgd.

Minpunt van 'The Dime Store Novels, Vol. 1' zijn de lange spoken word-stukken die Waits tussen zijn songs declameert en waarin hij wat onverstaanbaarheid betreft Ozzy Osbourne ver achter zich laat. De krengen zijn bovendien tegen de songs aangeplakt en vallen niet weg te programmeren.

Geen reden tot somberte echter, want wij zouden u 'The Dime Store Novels, Vol. 1' alleen al aanraden voor 'Confessions of a Melancholic Soul', de als kortverhaal vermomde bio van Brian McNeill in het cd-boekje. Een hartverwarmend en grappig relaas van twee stoere mannen die aan de toog Tom Waits-anekdotes uitwisselen. Eén daarvan willen we u niet onthouden: toen een vriend van Waits op een dag in diens platencollectie stond te neuzen, ontdekte hij tussen enkele Dylan-platen een lege pizza-doos. Gevraagd naar het waarom antwoordde Waits: 'Well, sometimes you just gotta store things away by shape.' Benieuwd waar hij zijn lege batterijen laat.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234