null Beeld

Review: Tortoise (Rotown, Rotterdam)

Tortoise, het buikige, vijfkoppige, postrockige gezelschap uit Chicago, kwam in Rotterdam het podium opgelopen als een stel garagisten die een klusje kwamen klaren. Niet direct gepassioneerd tot op het bot, maar tegelijk geen twijfel toelatend over het antwoord op de vraag ‘komt het goed?’. Het kwam goed, al was het bronwater van Tortoise deze avond geen Spa Barisart, maar eerder Marie Henriette: lekker, maar iets meer prik had best gemogen. En dan beginnen we niet eens over de toevoeging van een schijfje citroen en wat ijsblokjes.

Eerder dit jaar kwamen de mannen (vijftigers intussen) af met 'The Catastrophist', hun eerste elpee in zeven jaar tijd. Een toffe plaat, die evenwel niet veel nieuwe zieltjes zal hebben gewonnen: het is tegenwoordig business as usual bij Tortoise, de tijd dat elke nieuwe plaat een nieuw genre betekende is voorbij. De groep handelt nu al zo’n vijftien jaar in progrocksynths, jazzdrums, jazzgitaar en allerhande getingeltangel op marimba’s, en dat doen ze perfect. De nadruk lag deze avond in Rotterdam, in het kleine en fijne Rotown voor 200 man, op die laatste plaat. 'Ox Duke', 'Geascaping', 'Hot Coffee', 'Tesseract' – bezwerende geluidstapijten waarop het lekker meedeinen is. Vroeg hoogtepunt in de set was 'Shake Hands With Danger', dat klinkt als zijn titel – een stel vrienden, sluipend door de straten, ’s nachts, het is zomer, het is vakantie, en iets, het maakt niet uit wát zal kapotgaan. Later hoogtepunt was 'Prepare Your Coffin', een oudje, en de soundtrack bij een nooit gemaakte actiefilm uit de jaren tachtig.

Tortoise ziet er verder nog altijd uit als een bende vorkheftruckchauffeurs – petjes, verweerde tatoeages, vale shirts. Frontman John McEntire – stoïcijns als altijd de hele avond niet op een glimlach te betrappen – had er voor de gelegenheid zelfs een paar authentieke werkschoenen met stalen neuzen voor aangetrokken! De look én houding van de groep sloeg ook flink over op het publiek. Tortoise is mogelijk de band waarbij het verschil met de mensen voor het podium qua uiterlijk vrijwel nihil is. De toeschouwers waren mannen van minstens 35 jaar oud, bewapend met afgetrapte all-stars, bierbuiken, smaakvolle brilmonturen en Don Caballero-T-shirts. Dat was ook direct het gedeelte waar we eerder op doelden qua koolzuurgehalte – een voortreffelijke groep die zijn job doet, maar niet veel meer dan dat, en een publiek dat daar applaus voor overheeft, maar ook niet veel meer dan dat. Tortoise live is een verjaardagsfeest van goede vrienden die elkaar niet veel meer te vertellen hebben, maar dat ook niet per se nodig hebben om het hen naar de zin te maken. Of: de missionarishouding is soms best prima.


Het moment

De driedubbele toegift, vooral om het malle toneelstukje waarbij de groep – met gezichten deadpan als Buster Keaton – zich vanuit de backstage liet terugroepen. Was toch blijven staan. De muziek was evenwel fijn: oudjes uit het Standards en TNT-tijdperk, succulent gespeeld en dito ontvangen door de fans.


Het publiek

Mannen, mannen, mannen. Speciaalbier, speciaalbier, speciaalbier. En opvallend veel Aziatische jongens. En een dansende meneer met hoofdtelefoon op.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234